32 
Na een half uurtje gaven de klapeksters teekenen van onrust 
en zenuwachtigheid, waaruit de valkenier afleidde, dat er een 
klapekster in de buurt was. Toen zij naderbij kwam slaakte de 
onze een nijdigen schreeuw en weldra zag ik haar door de kijk- 
spleet op een dichtbijstaand dennenboompje zitten. 
Men moet nu niet denken, dat er maar alle 5 minuten een 
valk verschijnt, vooral niet als er weinig trek is. Men zit dan 
maar urenlang te turen naar den toren van Leende of er nog niets 
komt en luistert naar de vele verhalen van den valkenier. Veel 
geduld en energie zijn echter noodig om zoo nu en dan niet wat 
kriebelig te worden van het lange wachten, temeer daar men zich 
in de kleine ruimte maar weinig kan verroeren. Dit alles verdwijnt 
echter als bij tooverslag als de klapekster aanwijst, de lokduif wordt 
opgelaten en de valk uitkomt. 
Wij hadden al eenige uren in de hut vertoefd toen het wijfje 
van den aschgrauwen kuikendief, een z.g. lakwijfje inkwam. De 
klapekster had dit alles allang verteld en zat al onder haar waranda. 
De trekduif zat op het midden van het net bij haar paaltje en de 
groote prachtige roofvogel klapperde met uitgestoken klauwen op 
+ 3 M. boven de^duif, gereed om toe te slaan. Wij hielden den 
adem in en daar plotseling doet hij een paar vleugelslagen en 
scheert bedaard weg. Wij keken elkaar aan, wat mocht’ de oor- 
zaak zijn ? De valkenier stelde de diagnose, dat de slimme roofvogel 
hoogstwaarschijnlijk de beweging in het trektouw moest hebben 
gezien. Met nieuwen moed keken wij weder uit en het eene half 
uur kroop na het andere voort, zonder dat zich een nieuwe valk 
vertoonde, tenminste de door ons begeerde. Wel wees de klap- 
ekster van tijd tot tijd een kleineren roofvogel aan, maar deze trok 
dan over, nageoogd door de klapeksters. 
Daar plots, wijst de klapekster weder wat belangrijks aan. 
Wij kijken uit en ontwaren een lakwijfje, vrij hoog, schuin boven 
de hut. De duif wordt uitgetrokken, de valk komt omlaag, maar 
wil toch niet slaan en blijft ongeveer 10 M. hoog boven de duif 
cirkelen. 
Aan de gedragingen der klapeksters is echter te zien dat er 
nog meer ïs. De valkenier rukt het achterkijkgat open en jawel, 
ook daar vertoont zich een kuikendief. Vlug de daar zich bevin- 
dende duif getrokken, maar ook deze vriend heeft geen lust in de 
duif. Aangezien deze valk zich een weinig verplaatste, trok ik ook 
het 3de kijkgat open en loerde er door en zoowaar, ik ontwaarde 
nog een kuikendief (een bruinen). 
