31 
Vóórdat het seizoen voor het valken vangen begint, is het 
eerste werk van den valkenier om een paar klapeksters te vangen. 
Zij zijn echter lang niet alle evengoed. Treft hij een slechte, dan 
doet hij het verstandigste zoo spoedig mogelijk een anderen te 
vangen. De twee welke de valkenier gebruikte, reageerden ook 
niet precies hetzelfde en lang niet evengoed; te zamen vormden 
zij echter een zeer bruikbaar paar. 
Wanneer ik tenslotte nog melding maak van een plaggenhutje 
met reserveduiven, die in hun donker verblijf gezellig zaten te 
koeren, geloof ik dat de loerhut met omgeving voldoende duidelijk 
is geschetst. 
’Wij troffen den 20sten Oct. en volgende dagen koud weder, 
hoewel overdag het zonnetje lekker scheen, de grond was hard 
bevroren. Op de vennen lag aan de kanten ijs en de heele heide 
was wit berijpt. De vorige dagen, juist vóór het invallen van de 
vorst was er zeer veel trek geweest. Groote vluchten van aller- 
hande gedierte en hieronder ook veel kraanvogels, die hier N.-Z. 
trekken. Toen wij te ruim 7 uur v.m. de heide kwamen opfietsen, 
vloog er een prachtige kraanvogel vlak naast ons van een bouw- 
land op, waar hij zich vergast had aan lupinenzaad. Dit was een 
achterblijver en was daar de vorige dagen ook reeds door den 
valkenier opgemerkt. 
Toen de klapeksters uit haar kooi op haar heuvel werden ge- 
plaatst, waren zij zeer onrustig ; zij merkten blijkbaar, dat er meer 
gezelschap was bij de hut dan gewoonlijk. Na ongeveer een kwar- 
tier waren zij blijkbaar ook aan mij gewend en kwamen tot rust, 
hetgeen zij toonden door kalm toilet te gaan maken, zich verge- 
noegd te schudden en door af en toe een stukje rauw vleesch uit 
haar bakje te pikken. Drinken schijnen zij niet te doen, evenmin 
als roofvogels. 
Vóór 7.30 uur v.m. vertoont zich geen valk op de heide. De 
valken die den vorigen middag in de buurt zijn aangekomen, be- 
ginnen omstreeks dezen tijd wat voedsel te zoeken, vóórdat zij op 
dezen dag verder trekken (de trek heeft dus overdag plaats). 
Onzen eersten valk, een wijfjessperwer, zagen wij ook om- 
streeks 8 uur v.m. opdagen, laag over grond jagende door de 
zware mist, welke nog op de heide hing. Er woei een matig N.-O. 
briesje en hoewel de zon lekker scheen, duurde het toch nog wel 
1 V 2 3 2 uur, vóórdat de nevels van de heide waren weggerold en 
opgetrokken en vóórdat het silhouet van den toren van Leende 
zich duidelijk zichtbaar tegen de omgeving afteekende. 
