45 
LITERATUUR. 
A. Laabmann. Beitrage zur Kenntnis des Formenkreises A/- 
cedo atthis (Abdruck aus dem Archiv für Naturgeschichte. Apr. 
1920). Na een korte inleiding geeft de auteur een historisch over- 
zicht over de ontdekking en beschrijving der vormen van den 
gewonen ijsvogel, welks verbreidingsgebied zich uitstrekt over ge- 
heel Europa en Azië met uitzondering van het hoogere noorden, 
over Noord-Amerika en het Indo-Maleisch gebied. In een volgende 
afdeeling worden de individueele en geographische variatie bespro- 
ken alsmede opmerkingen over de phylogenie ten beste gegeven. 
Daarna volgen nomenclatorische overwegingen, eerst van 
algemeenen, daarna van specialen aard. Hier past een woord van 
waardeering aan den geachten schrijver, die op de duidelijkste, 
klaarste wijze dit moeilijk thema zoodanig heeft behandeld, dat 
een ieder het begrijpen kan. Dat, bij de moderne, fijne bestudee- 
ring van geographische rassenvariatie tot quaternaire nomenclatuur 
zal moeten worden gekomen, acht Dr. Laubmann zeker. Hij be- 
sluit zijn geschrift met een systematisch deel, waarbij hij twee 
nieuwe eilandvormen van den gewonen ijsvogel wenscht erkend 
te zien, namelijk van Corsica en Formosa. Volgens hem is de 
vorm van Japan niet bengalensis, zooals tot dusver vrij algemeen 
werd aangenomen, maar Bonaparte's japonica. 
A. Laubmann. Kritische Untersuchungen über die Genotyp- 
fixierungen in Lesson’s Manuel d’ Ornithologie 1828, (Abdruck aus 
dem Archiv für Naturgeschichte- 1919). De internationale regelen 
der nomenclatuur eischen, dat elke geslachtsnaam op een enkele, 
bepaalde soort worde vastgelegd. Die vastlegging kan, naar de 
ingestelde regelen, op vierderlei wijze plaats hebben: door mono- 
typie, door tautonomie, door oorspronkelijke aanwijzing en door 
latere aanwijzing. De auteur heeft nu getracht uit Lesson's werk 
die vaststellingen op te zoeken, die heden ten dage, in verband 
met de internationaal overeengekomen regelen, nog geldig zijn en 
is daarbij tot een twee-en-twintigtal gekomen. Maar hierbij is de 
auteur niet gebleven; hij heeft ook alle andere geslachten voor 
welke Lesson een genotype had vastgesteld, zonder daartoe ge- 
rechtigd te zijn, besproken en getracht in al deze gevallen de 
geldige soort voor de vaststelling van het genotype uit te vor- 
schen. Deze hoogst tijdroovende en lastige arbeid is waarlijk niet 
gering te achten. De uitkomsten er van zijn neergelegd in een 
