Over een merkwaardig exemplaar van den 
grooten bonfspechf. 
Op den 17 September 1908 bracht men mij een grooten 
bontspecht (Dryobates major) die dienzelfden dag in een bosch 
van hooge boomen in de gemeente Langbroek bij Doorn was 
geschoten. Het is een oud exemplaar van het mannelijk geslacht. 
Dadelijk toen ik dit stuk in handen kreeg, viel mij de abnor- 
male kleur van vele zijner deelen op, die bij onzen gewonen bont- 
specht wit plegen te zijn. Die kleur is namelijk niet wit, maar min 
of meer intensief bruin. Zij deed mij herinneren aan de kleur van 
den Chineeschen specht (D, cabanisi Malh.) en toen ik den vogel 
vergeleek met exemplaren dezer verre Aziatische soort in mijn 
collectie, bleek het inderdaad, dat ik mij niet had vergist. 
Natuurlijk houdt, behalve die bruine kleur, elke vergelijking 
op, want D, major en D. cabanisi zijn twee verschillende soorten 
in den kring der bonte spechten. 
Om nu te preciseeren, het volgende. Bij mijn vogel is het 
voorhoofd niet wit, maar eenigszins glanzend kastanjebruin, de 
borstelveertjes zwartachtig. Kin, keel en krop eveneens kastanje- 
bruin ; een rij kleine, zwarte vlekken loopt dwars over de onder- 
keel van de eene zwarte halsvlek naar de andere, zoodat er een, 
slechts hier en daar onderbroken, dwarsband ontstaat. De overige 
onderzijde is koffiebruin tot aan het rood van den buik, maar ge- 
leidelijk iets of wat lichter wordend vooral aan de, door de vleu- 
gels bedekte, zijden van den romp. De groote, witte vlekken ter- 
zijde van den kop en den hals, dus vier in aantal, zijn (vooral 
laatstgenoemde) bruinachtig getint; vóór het oog een rand van 
kleine, kastanjebruine veertjes; onder het oog, voornamelijk het 
rechteroog, een aantal dito vlekjes. De witte schoudervederen zijn 
bruinachtig grijs getint, de langste echter zuiver wit, evenals de 
vlekken op de vleugelvederen. 
De vogel is nog niet geheel uitgeruid ; de buitenste vleugelpen 
(onuitgegroeid) steekt nog gedeeltelijk in de bloedschacht. 
