63 
een vulstof vervangen, doch noodig is zulks niet; evenmin is 't 
noodzakelijk, bij kleine vogels de ledematen te incideeren, ingeval 
men bij lage temperatuur kan drogen, en de formaline dus vol- 
doenden tijd heeft, om van binnenuit door alle weefsels heen te 
dringen, vóór dat de rottingsbacteriën hun verderfelijk werk hebben 
begonnen. Kan men er den tijd voor vinden, dan spreidt men 
tenslotte den staart een weinig uit, en zorgt, dat de vleugels niet 
al te dicht tegen ’t lichaam aan drogen; deze voorzorg verhoogt 
de bruikbaarheid van 't object ; maar, nogmaals, de eenige beweeg- 
reden tot ’t maken van formaline-mummies moet m.i. blijven de 
overweging, dat een half ei méér is, dan een leege dop. 
In aansluiting op ’t voorafgaande moge hier nog terloops de 
aandacht worden gevestigd op een methode van conserveeren, die 
heel wat betere resultaten geeft dan de vorige, maar die dan ook 
veel tijdroovender is, en uitsluitend toepassing vindt in gevallen, 
waarin ’t niet mogelijk is, doode vogels onmiddellijk tot huiden te 
verwerken. Men legt n.1. ’t uitwendig goed gereinigde, en inwendig 
ontweide (met uitzondering van maag en genitaliën !) dier eenvoudig 
in een oplossing van formaldehyde ter sterkte van ongeveer 1 % 
netto. Bij lage temperatuur, en ingeval van zeer kleine dieren, kan 
men met nog geringere concentratie volstaan. De vleezige deelen 
der ledematen moeten echter worden geïncideerd, de borsthuid een 
weinig losgeprepareerd, en ’t gevederte zorgvuldig in zijn natuur- 
lijke ligging gebracht. Op deze wijze bewaard zijnde kunnen de 
meeste vogelsoorten nog ten allen tijde tot onberispelijke huiden 
worden verwerkt, terwijl ’t dubieus schijnt te zijn, of sommige be- 
paalde kleuren 'onder de langdurige inwerking der formaline ver- 
bleeken, en mogelijk de vetten zich over ’t gevederte verspreiden. 
Een tweede voordeel dezer voorloopige bewaringsmethode is, dat 
de voorwerpen absoluut voor insectenvraat en schimmels gevrij- 
waard blijven, maar helaas ontbreken ook de nadeelen niet. Afge- 
zien van de bijzondere bezwaren, die aan ’t op werken van een 
door en door natten vogel verbonden zijn, weet een ieder dat de 
(onzuivere !) formaline de meest gebruikelijke metalen aantast, zoo- 
dat (geparaffineerde) blikken bijv. slechts korten tijd gebruikt mogen 
worden, wil men de zekerheid hebben, dat de inhoud niet door 
roest beschadigd wordt; en, houten vaatjes, of stopflesschen van 
de vereischte afmeting liggen nu eenmaal niet binnen ieders bereik ! 
Bovendien zijn zulke natte conserven op reis een zeer lastige 
bagage ; gesoldeerde blikken springen daarbij herhaaldelijk open, 
en niet volledig sluitende blikken of flesschen worden door al te 
