66 
Veel minder talrijk ziet men de kleine Osmofreron o/a jc Temm. 
en de schitterende goudgroene Chalcophaps indica Linn. Deze 
hebben voor hun levensonderhoud onvoorwaardelijk bosch noodig, 
hoewel zij zich in vele gevallen zullen tevreden stellen met secundair 
jong bosch of kampong terreinen. 
Nog schu\\;er voor elk voortdringen der beschaving is eindelijk 
de poenei djamboe (Ptilinopus jambu Gm.), de meest opvallende 
en schitterendste duif van Sumatra. De hoofdkleur is groen, met 
schitterend karmozijnen kop ; lichte borst, waarop wederom een 
karmozijn-roode vlek. Reeds eeuwen is dit prachtjuweel van Su- 
matra’s fauna bekend. Marsden zegt er van : 
„The punei jambu is smaller than the usual size of doves; 
the back, wings and tail are green, the breast and erop are white, 
but the front from the latter has a slight shade of pink; the 
forepart of the head is of a deep pink, resembling the blossom of 
the jambu fruit, from whence its name; the white of the breast 
is continued in a narrow streak, having the green on one side and 
the pink on the other, half round the eye, which is large, full and 
yellow, of which colour is also the beak. It will live upon boiled 
rice and padi, but its favourite food, when wild, is the berry of 
the rumpunnei (Ardisia coriacea), perhaps from this circumstance 
so called.*' 
En toch mag men zeggen, dat de poenei djamboe in het zui- 
vere cultuurgebied nog maar bij uitzondering wordt waargenomen. 
Men moet haar zoeken in of nabij het oorspronkelijke oerbosch. 
Op dezelfde wijze zouden wij nog tal van andere voorbeelden 
kunnen geven, o.a. met de verschillende baardvogelsoorten en de 
ijsvogels en deze zouden alle te zien geven, dat men juist in dit 
oerbosch de zeldzame vogels heeft te zoeken. Ook in de hieronder 
beschreven collectie is de bovengenoemde, volstrekt niet algemeen 
voorkomende duif vertegenwoordigd. Het oorspronkelijke oerbosch 
heeft n.1. een groot gedeelte van deze collectie opgeleverd. Geen 
deel van Sumatra toch bevat uitgestrektere oerbosschen dan Atjeh. 
Rijker aan natuurschoon dan de beroemde Padangsche Bovenlan- 
den, maagdelijker en nog minder bezocht door natuuronderzoekers, 
is dit het land, dat om verdere bestudeering vraagt en dat den 
onderzoeker onbeperkte voldoening zal schenken. Onafzienbare 
moerassen, met dicht, ontzaglijk hoog riet begroeid, wisselen hier 
af met zware oerbosschen, terwijl dieper in het gebergte dennen- 
') William Marsdeu. The History of Sumatra. Loudon 1784, pag. 125. 
