68 
wouden en grasvlakten de meest volmaakte afwisseling brengen 
in het anders eentonig oerboschlandschap. Het dicht begroeide 
heuvelland, dat het gebergte omzoomt, reikt in Oost-Atjeh slechts 
op weinige plaatsen tot de kust. Een dezer plaatsen is in Tamiang, 
de grensprovincie met de boschrijke afdeeling Langkat van het 
Gouvernement Sumatra’s Oostkust. Vooral in dit laatste landschap 
is de kuststreek zoo schilderachtig en de natuur zoo overweldigend, 
als men het langs de geheele Oostkust van Sumatra niet meer 
aantreft. Tal van kleinere en grootere rivieren monden in de 
Aroe-baai uit, met tal van vertakkingen, door welke het zeewater 
bij vloed ver het land kan binnendringen. Men krijgt daardoor 
het voor Sumatra’s vlakke stranden wonderlijke aspekt van steile, 
met oerbosch begroeide hooge heuvels, aan den voet omgeven 
door een gordel van mangrove. Overigens is bijna de geheele vlakte 
langs Oost-Atjeh’s kust door eene tamelijk dichte bevolking in 
cultuur gebracht. 
Meer naar het binnenland is de bevolking niet of slechts 
sporadisch doorgedrongen, maar vanuit de kustgebieden hebben 
de zoogenaamde Europeesche culturen eenige diepe bressen in het 
oerbosch geslagen. 
Hier, op zwaar heuvelland, aan de grens van plantage en 
oorspronkelijk bosch zijn de hieronder beschreven vogels verzameld, 
en wel op de onderneming Aloer Djamboe, 50 M. boven den 
zeespiegel, gelegen in Tamiang en op de onderneming Alas Peurba 
op 200 M. boven de zee, i 18 K.M. ten Z. van Lho Seumawe ^). 
Zeker zou het verzamelen op deze zoo bijzonder geschikte plaatsen 
uiterst bezwaarlijk, zoo al niet onmogelijk geweest zijn, indien 
het Agentschap van de „Handelsvereeniging Amsterdam" onder 
wier beheer genoemde ondernemingen staan, daartoe niet vergunning 
verleend, en alle gevraagde faciliteiten verstrekt had. Dit bewijs 
van belangstelling van een commercieel lichaam in zuiver weten- 
schappelijk werk verdient zeker hooge waardeering. 
Zie de kaart in : van Heurn en Snouckaert van Schauburg, Avifaunistischc 
.Studiën in de Gajo-landen. Deze Jaarberichten No. ii, 1921, pag. 5. 
