73 
Urococcyx crythrognathus erythrognathus (Hartl.) 
Phaenicophaeus eruthrognathns Hartl. Verz. Mus. Bremen, 
p. 95, 1844. 
J 5 Aloer Djamboe, 12 en 22 Nov. 
Blasius en Nehrkorn (t. c. pag. 124^ — 126) wijzen op de ver- 
schillen van de vogels van deze soort van Borneo met exemplaren 
van Malakka enz. en schrijven dat men eerstgenoemde den naam 
borneensis zou kunnen geven. Berlepsch heeft de vogels van Borneo 
en de Natoena-eilanden afgescheiden onder den naam microrhinus 
(Nov. Zool. II, p. 70, 1895), waarbij Blasius zich aansloot (Mitt. 
d. Geogr. Ges. u. d. Naturhist. Mus. zu Lübeck, II Reihe. Heft 
X, 1896, p. 46). Hij voegt er bij op p. 47 : op de Natoena-eilanden 
schijnen beide vormen naast elkander voor te komen. 
De twee vogels van }hr. van Heurn zijn oude § $ met ge- 
prononceerd roode vlekken aan de basis van boven- en onder- 
snavel. De neusgaten zijn rond, de kinvlek is bij één exemplaar 
grijs, bij het andere witachtig. 
CAPITONIDAE. 
Chotorca mystacophancs mystacophancs (Temm.) 
Bucco mystacophanes Temm. PI. Col. III, p. 315, 1824. 
$ Alas Peurba, 15 Sept. 
Robinson en Kloss hebben de vogels van Puket-eiland, ten 
westen van Malakka, afgescheiden onder den naam C. m. auran- 
tiifrons (Journ. Nat. Hist. Soc. Siam III, 1919). 
PICIDAE. 
Picus vittatus vittatus Vieill. Nouv. Dict. d'Hist. Nat. XXVI, 
p. 91, 1818. 
$ Alas Peurba, 1 1 Sept. 
Door Graaf Gyldenstolpe werd (Orn. Mon. Ber. 1916, p. 28) 
de vorm van Noord-Siam afgescheiden als P. u, eisenhoferi, zijnde 
grooter en de rugkleur helder grasgroen in plaats van olijfgeel. 
Later hebben Robinson en Kloss (Buil. B. O. Cl. XI, 1919, p. 13) 
de vogels van het eiland Langkawi, ten westen van het Maleisch 
Schiereiland, afzonderlijk benoemd als connectens. Stuart Baker 
echter (Ibis 1919, p. 190) wijst op de variabiliteit van deze specht- 
soort, ook individueel. Hij beschouwt eisenhoferi als synoniem van 
vittatus. 
Stresemann heeft aangetoond dat de vorm van den Kangean- 
archipel, ten oosten van Madura, grooter is en dezen afgescheiden 
als P. V. limitans (Arch. f. Naturg. 1921, p. 74.) 
