77 
zeggen : These birds vary a good deal in the amount of white 
on their tails, one from Bandar Baroe having practically none, 
while others have spots on four outer pairs. On the whole, how- 
ever, there is less white than in Malayan and more white than 
in West-Sumatran specimens. Of the large number of specimens 
available from all localities, those of Borneo certainly have least 
and those from the Northern Malay Peninsula most. 
Kloss schrijft verder: (Ibis 1918, p. 1 H) : Specimens which 
I have seen from the west coast of Sumatra have both white- 
spotted tails and tails with scarcely any white on the feathers. 
All specimens, however, from the northern part of the range of 
this species seem to have markedly white-patched tails, and where 
the difference has become constant it should be recognised. 
De zes stuks door Jhr. van Heurn in Atjeh verzameld, geven 
eenzelfde soort variatie te zien ; iets wits hebben ze alle, maar het 
is beperkt tot hoogstens de twee buitenste stuurpennen als vlekje 
of slechts als streepje op de binnen vlag. 
Men zie ook hierbij wat Hartert, Wanderj. Naturf. p. 183, 
1902 over de vormen van rnacrohynchus schrijft, 
PITTIDAE. 
Pitta granatina vanheurni Kloss. 
5 jun. Alas Peurba, 13 Sept. 
Slechts vóór kort is deze Pitta van Sumatra bekend. De Bussy 
verzamelde een exemplaar, van Heyst een en Jhr. van Heurn twee 
(of drie). Aangezien de Sumatraansche vogels van den Malakka- 
vorm (coccinea) afwijken, heeft Kloss hun den naam van onzen 
Clubgenoot gegeven. De heer van Heurn is, op grond van door 
hem onderzocht materiaal, van meening dat deze onderscheiding 
niet steekhoudend is. 
MUSCICAPIDAE. 
Tchitrca paradisi affinis Blyth, Journ. As. Soc. Beng. 
p. 292, 1846. 
$ Aloer Djamboe, 14 Nov. 
XV, 
Philentoma vclatum (Temm.) 
Drymophila velata Temm. PI. Col. 334, 1823. 
5 $ 5 Alas Peurba, 20, 20 en 24 Sept. 
