4 
DE N A T U U R L y K E Hl S'T O R I RI 
De flaap, die een louter lydeJykeftaat, eene fbort van dood , Ichynt te zvn k 
dan integendeel de eerfte ftaat van het leevend dier, en degrondflag van het leeven 
Het is niet eene berooving, eene vernietiging, het is eene wyze vanzyn, eenema.” 
nier van beflaan, al zo wezendlyk.en alzo algemeen, als eenige andere.’ Wv be- 
(laan op die wyze voordat vvy op eenige andere beftatinj alle de geörganizeerde* 
wezens, die geene zintuigen hebben , beftaan niet dan op deze wyze, geen be- 
flaat in eene geduurige beweeging, en het beftaan van allen deelt meer of min in 
dezen ftaat van ruft. 
Zo wy zelfs het volmaaktfte dier tot dat gedeelte bepaalden, ’t welk alleen 
en geduurig werkt, zoude het ons niet verlchillende toefchynen van die wezcns^^ 
aan welken vvy nauwelyks den naam vair dier kunnen geeven ; het zoude ons’ 
watzyne uitwendige verrigtingen betreft, voorkomen byna gelyk te zyn aan de 
gewaflcn; wanb, Ichoon de inwendige geleeding verfchillendezy inliet dier en in 
de piant, zullen de eene en andere ons egter dezelfde uitkomften of beftuken 
geeven i zy zullen zig vocdcn, zy zullen groeijen, zy zullen zig ontwikkelen 
zy zullen de beginzeia van eene inwendig» beweeging in zig hebben, zv zullen 
een groeijend leeven bezitten; maar zy zullen, eveuficns beroofd zyn van eene voort- 
gaande beweeging, van werking, van gevoel, en zy Zuiien gcêh uucriyk teken 
geen blykbaar kenmerk van het dierlyk leeven hebben. Maarlaatons dat inwendig 
gedeelte met een gevoegelyken omllag bekleedcn , dat. is te zeggen, laat orts ?an 
het zelve zintuigen en leden geeven , welhaaft zal het dierlyk leeven ziv ooenhaaren • 
en hoe meer zintuigen, leden, en andere uitwendige deelen, dat bekfeedzel zal bc’ 
vatten , hoe volkoomenerhet dierlyk leeven ons voorkomen en hoe volmaakter het 
dier zyiï Z3.1. riGt is dcrhalvcii door dit bcklcedzcl dut de dieren vnn nmJkanderen 
verfcbillcn ; het inwendig gedeelte, her welk de grondllag der dierlyke huishou- 
ding uitmaakt, behoort aan alle dieren zonder uitzondering, en het is, wat de 
gedaante betreft, .ten naaften hy het zelfde in den menfcli en in de die’ren die 
vleelch en bloed hebben; maar het uitwendig bekleedzal is zeer. verlchlilende’ 
het is aan de uiteinden van dat bekleedzel , dat de grootfte verfcheidenheden ge- 
vonden worden. ° 
Laat ons, om ons te beter te doen verftaan, het lighaan van een menfeh ver- 
gclyken met dat van een aicr, by vooi beeld met her iigina n van het paard van 
het rundier, van het varkm, enz; het inwendige gedeelte, ’t welk geduurkr 
werkt, dat .s te zeg.gen her hart en de longen, of nog algemeener de werktui en 
van den osiloop des bloeds en de ailemhaaüng, zyn ten naaftenby dezelfde'’ in 
den mpnfclien m het dier, maar het uitwendig gedeelte,, het bekleedzel, is zeer 
verfchillende. De Ciraeiiftelliiig, het gebouw, van hei lighaam des diers fchoo-i 
uit gelykllagtige deelen met die des menfchc!y!^>n lighaams beftaande ’verfchiit 
verbuazend in het gc al, de grootte, en dc plaading. Öe beenderen zyn in het zel- 
ve meerder, of minder veilingd, meerder of minder verkort, meerder of minder 
rond, of plat, enz, en hunne ihreinden zyn meerder of minder verheven, meer- 
der ol minder uk-gehold , vcrfcheiden zyn aan malkanderen viftgemaakc; dLar zyn 
zelfs eenigen, die gelieel onrbreeken, gelyk de lleatelbeenderen. Daar zyn an- 
deren, die in grooter getale zyn , gelyk de neushorens, de wervelbeenderen ct« 
ribben, enz /\nderen die ia kleineren getale zyn, gelyk de beenderen van d> 
voorhand en de agteflund, van den voorvoet .en den agteryoet, de rijen der vin w- 
