5 
V A^N DE NATUUR D-E R DIERE-N. 
beenderen , enz; het geen zeer aanmerkelyke verfcheidenheden in de ligliaaras-ge- 
ftalte dezer dieren, ten opzigte van de gellaUe des menfchelykenlighaams, voort- 
brengt. ' _ „ r , -t 
Daarenboven zulkn wy , zo \vy daar op letten, zien, dat de grootite verichil* 
lendheden aan de uiteinden zyn , en dat het in deze uiteinden is , dat het lighaain 
van den menfch meefl van dat des diers verfchilt; want laat ons het lighaain in 
drie voornaame deden fcheiden , den romp, het hoofd, en de ledemauten; het 
hoofd en de ledemaaten, die de uiteinden des lighaams zyn, zyn ook dat geen, 
waar in het lighaamvan den inenfdi meed van dat des diers verfchilt; vervolgens, 
de uiteinden van elk dezer drie voornaame deden befchou wende , zullen wy be- 
merken, dathetgrootfteverfchil, cktt zig in het gedeelte van den romp yoordoet, 
in het bovenfl: en onderd einde van dat gedeelte gevonden wordt, naardien in bet 
lighaam van den menfch van boven deutelbeenderen zyn, terwyl deac ^elen in da 
meede dieren ontbrecken; wy zullen insgclyks, aan het onderd ^ ^ 
romp, een zeker getal uitwendige wervelbeenderen te vinden , die een Haart voor het 
dierixiaüken, en die uitwendige wervelbeenderen ontbreekcn aan dat onderll gc* 
deelte van den menlch; op dezelfde wyze vei lchillcn het benedenll: van het hoofd, 
de kaakbeenen, en het bovenfl: des hoofds, het voorhoofds-bcen, verbaazend in 
den menfch en in het dkr; de kaakebeeneli zyn in demeefte dieren zeer lang, en 
de voorhoofdsbeenderen -zym integendeel zeer ingekort. Eindelyk, de ledemaaten 
van het dier met die van den menlch vergelykende , zuilen wy insgclyks ligt be.- 
merken, dat het door hunne uiteinden is, dat zy het meed verfchillen; niets ge.- 
lykt minder naar malkander , zelfs in den eerden opdag des oogs , dan de hand van 
den menfch met den' voet van een paard of een rundier. 
Het hart dan voor het middelpunt in het dierlyk werktuig neemendc, zie ik dat 
de menfch in dit gedeelte der huishouding, en in de andere, die daar by liggen, 
volmaakt naar de dieren gelykt. Maar hoe racer men zig van dat middelpunt ver- 
wydert, hoe de verfcliillen aanmeiklykcr worden, en het is aan de einden dat zy 
de grnotlle zyn; en zo 'erin dat middelpunt zelvcn eenig verichil is, zo verfchilt 
even daarom het dier oneindig meer van den menfch, het is, om zo te fpreeken, 
van eenc andere Natuur, en heeft niets gemeens rnet de foorten van dieren wel- 
ken wy befchouwen. In de raedlen der infekten, by voorbeeld, is de bewemii- 
ging , of orxon jdtie van dat voornaam gedeelte der dicrlyke luiishouding zonder- 
ling , in pkuts van hart en longen vindt men daar doelen , die even eens als dezeu 
tot de leeve-ns-werking dienen moeten , , en welken men , te dezer oorz lake , als ge- 
lyUfboriig met deze ingewanden belchoUvvd heeft, ravirdie oiidercuITchen, zowel 
in ma-ukzel als in werking, zeer wezendlvk van dezelve verlchillen; ook verfciiil- 
Icn de inf-kten van den menfch, en do andere dieren, zo veel zy knnnen verfclnl'. 
leii. leen ligt vcrfeijil in dit mldJelp ant van de dierlyke huishondin r gaat altoos 
vergezel'! van een oneindig grooter veiTchi! in de uitwendige doelen. Dcfchildpad, 
bv voorbeeld, welker h;irt zeer zinderling-gemaakt is, is ook een zOiiJerlinr ea 
biiiccn gewoon dier , ’t weik naar geen ander dier gelykt. 
Men befchouwe den raetrfch, da viervoetige dieren, de vogelen, dc 
of walv fehaartige dieren , de vilTchen, de tweaflagtige dieren, dia zo wil op.’c 
land a's in ’t water leeven kunnen , en de kmipende_ dieren ; welk eene ve blazen- 
de, veifchcideuhdd ia de figuur, in de evenradigheid hunner lighaamau, en.licE. 
A 3 
% 
