VAN DE NATUUR DER DIEREN. 
9 
het zelfs aan zyn mond brengen en 'eecen kunnen zonder het te bemerken. Die 
beweegingen zyn een noodzaaklyk gevolg van den eerden indruk der voorwerpen; 
en dezelve zouden nooit raiü'en! op dien iudruk te volgen , zo andere indruk- 
zels, die zig ten zelfden tyde verlevendigen, zig niet dikwils tegen dicnatuurlyk 
uitwerkzelftelden, ’c zy door het te verzwakken, ’t zy door de werking van dien 
eerden indruk te verdelgen. 
Een bewerktuigd wezen, ’t welk geene zintuigen heeft, eene oefler, by voor- 
beeld, die waarfchynlyk niet dan een zeer onvolmaakt gevoel heeft, is dan een 
wezen , ’t welk niet flegts van voortgaande beweeging, maar zelfs van gevoel, en 
van alle vernuft , beroofd is , naardien het een en het ander eveneens het verlan- 
gen vóórtbrengen , en zig door de uitwendige beweeging openbaaren zouden. Ik 
zal niet verzekeren , dat die wezens van zintuigen beroofd, ook van de gewaar- 
wording van hun bellaau zelve beroofd zyn , maar men kan ten minden zeggen , 
dat zy die gewaarwording niet dan zeer onvolmaakt moeten liebben, dewyl zy 
het bedaan van andere wezens niet bemerken of gewaar worden kunnen. 
Met is dan de werking der voorwerpen op de zintuigen, die het verlano-endoet 
geTaoren worden, en het is het verlangen, ’c welk de voortgaande beweeo-mo- 
voortbrengt. Om dit te beter te doen voelen , zo laat ons een menfeh onderfle^ 
len, dat, op het oogenblik, als het naar een voorwerp wilde naderen, eensklaps 
van de ledemaaten , tot deze werking noodig, beroofd wierdt; dat menfeh, wien 
wy de beenen afliakkcn , zoude op zyne kihën poogen te gaan , en zo vvy hem 
dêkniëu en dijen beneemen, zal hy, mits dat wy hem het verlangen om het voor- 
werp te naderen laaten, zyn beft doen om op zyne handen voort te komen, en zo wy 
hem zyne handen en armen ook ontneemen, zal hy poogen te kruipen , en zig voort 
te fleepen of te dun wen ,• hy zal alle dekragten zyns lighaaras gebruiken , en zig van 
alle de buigzaamheid zyner wervelbeenderen bedienen , om zig in beweeging te 
brengen; hy zil zig mee de kin of met de tanden aan eenig fteunpunt vaft houden 
om te poogen van plaats te veranderen ; en aUêhoon vvy zyn lighaam zelfs tot een 
lighaaraelyk punt zo klein als gy wilt, tot een klootagtig ondeelbaar atomus, ver- 
minderden , zo het verlangen blyft beftaan , zal hy altoos alle zyne kragten ge- 
bruiken oni van plaats te ‘veranderen; maar gelyk hy dan geen aiider middel van 
beweeging zoude hebben dan met te waken tegen 'het vlak, waar op hy draagt, 
zoude hy niet miften zig meer of min te verheffen om het voorwerp te ‘bereiken. 
De uitwendige en voortgaande beweeging hangt dcrhalven niet af van de orga/ii- . 
falie en de geftalce des lighaaras en der ledemaaten, naardien, op welk eene wyze 
een Hghaam_ uitwendig gemaakt ware , het niet zoude kunnen miffen zig te 'be- 
weegen , mits dat het zintuigen en het verlangen hadt om dezelve te voldoen. 
Met is in der waarheid van deze uitwendige geleeding, dat de gemaklykheid , 
de vaardigheid, de rigting,_ de aanhouding, enz, van de beweeging aflrangt. 
Maar de oorzaak, het beginzel, de werking, de bepaaling, komen eeniolvk 
van het verlangen, door den indruk der voorwerpen op de zintuigen voortgebra^f 
want laat ons thans ondcrftellen, dat een menfeh, terwyl zyn uitwendi'? maak- 
zel het zelfde bleef, opvolgelyk van alle zyne zintuigen beroofd wierdt ■ dat 
menfeh zoude niet van plaats veranderen om zyne oogeu te voldoen , terwyl hv 
van ’t gezigt beroofd was ; hy zoude ook niet naderen om een geluid te 'hoo- 
ien, zo het geluid geen indruk op zyn gehoor maaltte; hy zou zi-’' niet roeren 
Deel. i» . n > 
