a9' 
0 E N A T U U R L Y K E H I S T 0'R r E, 
men hem verpligt om te doen, wat andere menfchen doen. Gelvk deze trewaarwor ■ 
dingen hem ondcrtuflchen geene denkbeelden doen gebooren worden" P-elvk ’er 
ge^ overeenkomft tuirdien zyne ziel en zyn ligliaam is,, en byoverVen^ dingen 
opmerking kan maaken, zo is hy, ingevolge van dat onvermogen, van het |e- 
van de kennis van zigzelven, beroofd. Die man verfchik,voorzo verre 
de uuwendige vermogens betreft, nergens in van het dier ; want fchoon S eent 
ziel heeft, en bygevolg het beginzel van rede in zig bezit, gelykdit bemnzcl eff- 
tór werkeloos blyft, en gelyk het niets van de lighaamelyke werktuio-en waarm-e- 
dc het geene gemeenfehap heeft , ontvangt , zo'kan het geen invlSheSw 
daaden van dien menfeh die te dezer°oorzaak, niet^nders S handeleX 
gelyk. een dier, dateeiiiglyk bepaald wordt door zyne gevvaarwordiiwen en door- 
bet gevoel van zyn tegen-^oordigbeftaan, en van zyne werkelyke behoeften dS 
zyn de krankzinnige menfeh en het dier wezens, welker vermogens en wSinïem 
in alle opzigten dezelfde zyn, om dat het laatfte geene ziel heeft, en de eerfte 
daar geen gebruik van maaken kan; beiden miflen zy het vermogen van oo te- 
merken, en beulen hebben zy gevoigelyk noch verftand, noch geeft, noch ge- 
heugen maar beiden hebben zy gewaarwordingen, gevoel, en beweegino- * 
„ Undertuüchen , zal men fteeds aandringen , handelen de krankzmnio-| en her 
di^ menignmalen, even als ot zy bepaald wierden door de kennis van voor- 
„ ledene-zaaken; zy herkennen de perfoonen, metwelken zy omgegaan de Ihl 
„ fen, alwaar zy geleefd, hebben, enz. Onderftellen deze werkSrniet 
„ wenchg dat zy geheugen moeten hebben? en bewyft dit derlialven Set ïit 
;; Stt geheugen geen enkel gevolg is van het vermogen v^op te, 
^ meneenigzins gelet heeft op het geen ik gezegd heb, zal men reeds iremerkr 
hebben, dat ik. onderfcheid maak tuflehen twee foorten van geheugen , die^Smn 
ne oorzaak oneindig van malkanderen verfchillen, en die egterin hunne uitwerkze 
len eenigermaate naar malkanderen gelyken kunnen; de eerïte foorc is het voetfooor 
onzer denkbeelden, en de tweede, welke ik gaarne herinnering, in plaats van rre- 
heugen, noemen zoude, is met dan de vernieuwing onzer gewaarwordino-en of 
bever de fchuddmgen, die deze ve veroorzaakt hebben, kt eerll c&Z 
vloeit im de zid, om zo te fpreeken , voort, en is, gelyk ik getand 
volmaakter hy ons dan het tweede; het laatft integendeel wordt nie? voorl-l 
bragt dan door de vernieuwing der fdiuddingen van het inwendig ftoifelvk z?n 
tU13 . en het IS het eenioO-. dnm-ipn nan hnrril», I zin- 
tuig, en het is het eenigft, datmen aan hetdier,'ofaan7eVknmS 
voorgaande gewaarwordingen worden vernieiivvd door X tl’ 
- — 7 — - 
kan toeftaan; hunne 
xv«u j ---o o-”" ‘“5-" vcnucuwu aoor dp r^». 
genwoordige aandoeningen ; zy worden opgewekt en verleevendigd met «Hp 
orafiandigheden, die dezelve vergezelden , het voornaam of hooa! beeld 
roept de oude en bykoomende beelden op, zy voelen, gelyk zy gevoeH hebbei 
R veriX mar zo:ider liet een en ander te ouJerretetden , zonder 
, jiec_te verguyken , en bygevolg zonder het te kennen. 
tPr Sf drppn ^^^^«wèrping, welke men my ongetvvyffeld maaken zal, endieecr. 
. ter met dan een gevolg is van de eerfte, maar welke men niet zal miften van nk 
tweede oewys voor het -beftaan van het geheugen in de dieren oo tp o-p^ " 
wordt uit hunne drooraen ontleend, ^ ^eeven. 
