35 D. E N A T ü U R L Y K E HISTORIE,. 
tuig , wel verre van het gebied te kunnen voeren, heeft zelfs de krajrt niet meer 
van te gehoorzaamen. Wat blyfc er aan den menfch, na zulk eene jeuo-d ovS 
Een ontzenuwd lighaatn, eene. verweekte ziel, en de onmagc om- zU van beiden 
te bedienen. ^ 
Ook heeft raen opgemerkf, dat het in- de middelbaare jaaren is, dat de men- 
Ichen ineeft onderhevig zyn aan de kwyningen der ziele, aan die inwendige ziek* 
te, aan dien itaat van vapcurs, daar ik van gefprooken heb. Men loopt, in dien 
I ’ verniaaken der jeugd nog na, men zoekt dezelve uit gewoonte en niet 
uit behoefte; en gelyk het, naarrnaace men in jaaren vordert, altoos menigvuldi- 
ger gebeurt, dat men minder het vermaak voelt, dan het onvermogen om het te 
gemeten, zo vindt men zig door zig zelven wederlprookcn, en door zyne eigen- 
zwakheid zo geheel, en zo dikwils, vernederd, dat men zig niet kan wederhou- 
den van zig zelven te laaken , zyne bedryven te veroordeelen, en zig wat meer 
is, zyne eigen verlangen te verwyten. 
Daarenboven, het is in dien ouderdom, dat de zorgen geboren worden en dat 
het leeven de meelle infpanning vordert; want men heeft nu emen Ihat aangeno- 
men, dans re zeggen, dat men, by toe val of by verkiezing, in een zekeren poft 
JS geraakt, welken liet fehandelyk is met wcSI te vervullen, en dikwils zeereevaar 
lyk met luifter te vervullen. INIen treedt dan zorgelyk tullchen twee even haerbpl 
lyke klippen, de veragttng en den haat;, mm verzwakt zig door de poomngen 
welke men doet, . om dezelve te. vermyden, en men ftortm moedeLS S 
^Is men door de jaaren en de ondervinding de wereld heeft leuren kennen als 
men de onregtvaerdigheder. der men ichen ifng genoeg heeft beproefd, T heeft 
men de gewoonte gekreegen om daar op, als op een onvermydeftk kwaad te ro- 
kenen; vyannecr men nu eindelyk zo verre gekomen is van zig minïr aan hun- 
ne beoordeeling,.dan aan zyn eigen ruft gelegen te laaten zyn, wanneer het hart 
verhard is^ geworden door de lidtekenen zelve van deftagen, die men het toege- 
bragt heeft, komt men ligtelyk tot dien ftaat van onverlchiliigheid, tot die wer- 
kelooze tyel te vredenheid, daar men eenige jaaren tevoren over gebloosd zoude 
hebben. De roem-, die yermog.mde dryfveer van alle groote zielen , en welken men 
van verre bekhouwde als een fchM dat men ernftig poogde door 
loffelyke daaden door nuttige bedryven , te bereiken, is niet meer'^dan ^n voo?- 
werp zonder bekoorlykheden voor hun, die het zelve genaderd Sn . en ïne 
ydele en bednegelyke vertoomng voor anderen, die op verJerc afftaiJdeuzyn "e- 
bleeven. De luiheid neemt haare plaats in, en Ichynt allen veel gemaklvkerwe(?en- 
aan te wy zen, en wezen dlyker. voordeelea te belooven; maar de wanfmaVk 
dezelve voor, en zy wordt yan de yeryeeling gevolgd; de verveeliug, dien droe- 
vigen dwingland van alle zielen die denken, tegen welken de red^minder kan 
uiiwerken dan de dwaasheid. 
Fletis dan, omdat de natuur van den menfch uk twee ftrydige beginzelen te 
famen is gefteld dat hy zo veele moeite vindt om zig met zig zelven overeente- 
beüuiteloosheid, zyne 
verveelingen, voortvloeijen, •' 
De dieren integendeel, welker natuur enkelvoudig en louterftoffelyk is, .bevoelen 
noch inwendige ftryden, noch tegenkantingen, noch beroering; zy hebbernoch 
onze fpyt, noch onze v^roegmg, nodi onze hoop, noch onze vrêezc. • 
