DE BESCHRYVING DER DIEREN. S7. 
die hoeven, die borden maaken? die is alles wat hun voorgedeld word? zy zul- 
len alle dieren den mond niet openen, om de tanden te teilen, en ook dit zoude 
hen de wyfjes niet doen kennen, die ’er zo veel niet hebben, als de manne- 
tjes, ten minden in de raeede van deze bende; zullen zy de borden zoeken? 
men ziet dezelve in de meede mannetjes niet, en zo zy ’er al zyn, zyn zyniet. 
op de gemelde plaats (aj; dus blyft alleen het derde deel van het raadzel op te 
loden te weeten, welke zyn de dieren die eene hoef aan eiken voet heb- 
ben? bit kenmerk is het eenige dat wezendlyk en vad is. Maar zal men den 
rangfehikker op zyn woord geloovcn , na dat men in de tanden en borden mis- 
leid is? Zoude men dan alle de dieren van de geheele waereld moeten zien, om 
zig te verzekeren, dat de paarden, de ezels, muilezels, en zebra’s alleen gehoefd 
zyn? Laaten wy voortgaan, en de middelen inzien, welke de rangfehikkers ons 
aan de hand geven, om de gehoefde te onderkennen; ziehier dezelve. Het paard, 
de ezel en muilezel verfchillen van elkander door deiiftaart, hec padui heeft denzel^ 
ven geheel hairig , de geheele lengte door, die van den ezel en muilezel is alleen aan het 
eind nairig, en de zebra of kaapfche ezel heeft de dwarlTe banden van verfchillcn- 
de kleur, die op zynehuid zyn, voor kenmerk, cn dat is het al. De rangfehik- 
ker is voldaan; hyzal ook nooit een paard voor een ezel neemen, zodra hy den 
ftaart ziet. Maar welk denkbeeld heeft men van een paard, o.n dat men het getal 
en de plaatfmg van de helft van deszelfs tanden kent, en van hunne borflen, de ge- 
daante der hoeven , en de Ichikking der hairen van den ftaart ? Laaten wy onder 
zo veelc andere dieren een paard zien, laaten wy de kcntcekenen, die hen onder- 
fcheiden , nagaan , het zullen gewis noch de tanden, noch de bjrden zyn, die men 
niet ziet , en ondertuITchen heeft nooit iemand misgeüUl in de kennis van een paard : 
het geen de kenmerken van een dier uitmaakt, voor ons gezigt, is deszelfs gedaan- 
te iii haar geheel genomen , deszelfs houding , gang, de evenredigheden der ver- 
fcheiden deelen van zyn lighaam ; zie daar het geen het ons in den eerden opdag 
doet kennen; het zelve nader belchouwende volgen wy de byzonderheden zyner 
vcrfchekicn deelen, wy kennen het niet, dan na alles gezien te hebben, dat wy 
zien konnen. 
De Natuurlyke Hiftorie bepaalt zig niet aan de kennis van het uitwendige, zy 
ftrekt zig verder uit; haar voornaam oogmerk is , het inwendig gedel bloot te leggen , 
en door de befchomving der inwendige deelen , het tuigwerkelyke der beweeging 
die men uitwendig ziet,' de oorzaaken der driften en genegenheden, die aan yder 
ibort eigen zyn , uit te leggen ; derhalven zyn de befchryvingen dan eerd vol- 
ledig, wanneer zy zig tot het inwendige uitflrekken. De Natuurkenneri hebben dit 
ftuk te veel verwaarloosd , de meefle fchynen zig bepaald te hebben , om de fchorfch 
alleen van de voorwerpen der Naciuirre zien, even gclyk reizigers, die alleen de 
muuren der (leden, of de voorpoitanlen der paleizen befchouwen, in (leede van het 
binuenfle te bezigtigen, en alle de meeflerllukken der kond, diik voor ftuk te be- 
fcheuwen. Laaten wy deze oppervlakkige nafpoorders nier navolgcn, laaten wy 
onze onderwerpen en alle derzelver gewigtige deelen doorgronden; maar wagten 
wy ons teffens voor kleinigheden, die ons tot ydele befpiegelingen zouden bren- 
gen , daar ’er zo vede gewigtige ftukken in de Natuur te ontdekken zyn. 
(a) Zie de befchryvicg van het paard, hierr.a. 
ir. Deel. H 
