68 
D R N A T U U R L Y K E H l S T O R I E ', 
0 
ONirOUfFlNG DER RANGSCHIKKING 
J{an de viervoetige Dieren. 
de algemeenfle grondbeginzelen van de verdeeling der dieren te viri-' 
% ^ % den, moet men tot Aristoteles opklimracr). Deze Üchry ver was even ■ 
zulk een groot VVysgeer, als CSacuurbefdiouwer; ook trok hy geen- 
zins in twyffel , of men koude verfcbeiden keiiteekenen gebruiken, 
welke, offchoon onderling verfcMlIende, egter evenwel goed waren om de dieren ■ 
te onderfcheiden, het.zy door de wyze, op welke zy zig voeden, het zy door’ 
hunne geaartheden , het zy door hunne bedryvcn , het Z 3 ^ door hunne lig* 
haamsdeelen (ö) ; hy merkteen voornaam onderfcheid aan, tuflchen de land- 
dieren, daarin beftaande dat zommige, gelyk de menfch, en alle die dieren, die 
longen hebben, ademhalen en zommige niet, fchoon zy altoos op het land zyn • 
en aldaar leeven, gelyk de wespen, de bijen en alle de gekorvenen (.5). Daar zyn gevleu- 
gelde dieren , en dieren zonder vleugelen , deze kruip-n , gaan , of llecpen zig : de 
meefte dieren hebben bloed, maar daar zyn ’cr die geen bloed hebben ; zommige leggen ■ 
eeney, waaruit het dier moet voortkomen, onze bchryver noemt dezelve daarom ei- 
jerbaarenden ; andere brengen eene vrugt voort, dat is een klein dier, dezen noemt hy 
leevendbaarenden (d'). De viervoetige hebben den voet op drieërlei wyze gevormd ,hy 
geeft den naara van gehoefde, aan die, welke den voet , met een hoorn uit een ftuk 
hebben («), de gefpleeten hoeven , die welke twee hoornen aan y-der voet hebben , 
dje gefpleeten voeten, die de voeten in verlcheiden vingeren verdeeld hebben C/). 
’ Aristoteles, geeft deze algemcene regelen, flegts als eenen regel op, welke de 
voornaamfte zaalcen bevat, over welke hy in het breede zal handelen (g); maar hy- 
kende de dieren te wel, om rangfdhkkingen , en agtereenvolgende verdeelingen, in 
benden, geflagten enfoorren uitgebreid, toe te iaaten; zo hy al geflagten ftelt, is , 
het maar naarde wyze van het gemeen , welkdenzelfden naam aan alle de zaken geeft, . 
(a) j^nhnalium vefo differenties , aut per vitat , autper atiiones , aui per mores, ai& per parits 
canjlitui dignum ejl. AiUsT« Hijl. Anim, Lib. l. Cap, i. . 
(b) Idem. 
(c) Idem. , 
(</) Hifl. Anim. Lih.' I. Cap. 6.- . 
(f) De part. Anim. Lih. I. Cap. 3 . . 
(f) Heec its imprafentiarum formule expofuilfe; quadatn prxgujtmm gratia placuit, videlket,- 
M quibus de rebus iraStandnm, é? iuaienus ej]et perjequendwn intelligeretur. De Hifi. Anim. Lih. I. 
^‘^l’g) 'Ouaprtpter generatim fwnere anmalia tenWidum efl , ut a vulgo jam auüore dfiinQum ejl 
genus aus, pifcis,' cieterorum, qtue fingula multis dfferentiis defertbuntur. De part. Ar.im.Jib.I. 
cap. 3. Sidji ita evenitt , ut j'ape de eodem dka’ur affe^u. (quoniam communis pluribus JttJ effi- 
cietur fane, ut fenrfum referre <le Jingulis fi? jubabjurdum fit Ö* fro'ixum. Caterum Jcite fort ajje 
Ogetur , fi qua ai genera adtibeiit, ea commimi tiegotieexplicemus : tidelicet , qua reSeob bominibus 
defir.ita dicuntur, quaque naturam fi’tiuntur communem ^Jpectesnon lange interje dijferentes con- 
pleSuntur, ut avis, utpifces, 6? /i quid r.llui fit, nomine_ qivdem vacans, fe.d genere pari mode 
fpecies ctntinens. Oua autem non ejmmodi funi , bac fingulalim dtceamus : ut de Pomine , ^ Ji quid 
HiHfl tale babeatur'. De part, anim- Lih. L Cap. 4. . 
; 
