D E N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
noch hair noch voeten hebben, en in het water leeven. Het geen in alle deze 
overeenkomften , maragtig is, is dat de walvilFchen zeer veel overeenkoratten 
hebben met de viervoetigen, in hun inwendig famenftel en uitwendige <redaante 
van zommige deelen , en dat zy door hunne vinnen aan de vürch'en komen 
als ook om dat zy in het water leeven, enz, het zyn dieren die iets van de 
viervoetigen, en tets van de viflchen hebben. De rangfchiltkers konnen dezel- 
ve naar hun goedvinden plaatfen, in dien tak, tot welken zy oordeelen, dat 
zy net beft behoren ; de walviffchen zullen daarom niet meer noch minder aan de 
viervoetigen gelyken. 
Schoon de Hr. Ray deze rangfehikking opgeeft, wil hy daarom egter de alge- 
meene verdeehng der dieren , in viervoetigen , vogelen , viflchen en gekorvenen 
iiiiet verwerpen, hy wilde alleen dat men onder den naam van viervoetigen alle de 
landdieren, zelfs de kniipende, begreep, omdat zy van de haagdilTchen en ver- 
Icheiden anderen niet verfchillen, dan door het gebrek aan pooten. Deze verdee- 
ling is zo goed, als eene andere, fchoon de flangen geene voeten hebben; zy heb- 
ben dezelve ook niet in het famenttel van den Hr. Ray, die hen onder de eijerbaa- 
lende viervoetigen plaatft. Het ongemak, dat ’er zoude voortvloeijen doordelee- 
vendbaarende met de eijerbaarende te vereenigen, wanneer men de dieren in vier- 
voetigen , vogelen , vhTchen en gekorvenen verdeelt, kotntmy voor niet grooter te 
zyn, dan welk men zoude koniien vinden, met den adder, fchoon leevendbaa- 
rende onder de eijerbaarende andere flangen te laaten, gelyk de Hr. Ray gedaan 
heeft; alle rangfchikkende verdeehng m de Natunrlyke Hiftorie heeft haare febree- 
;ken ; het komt maar op het meer of minder aan. ^ 
De verdeehng der dieren, in land-en waterdieren en tweeflagtigen, komt onzen 
Schryver weinig overeenkomftig met de natuur en de rede voor. Dit kan zvn 
en niemand moet 2;ig deswegen verwonderen, omdat alle dergelyke rangfehikkin’ 
gen willekeurige overeenkomften zyn, die noch van de rede, nochlvan de natuur 
afhangen, maar van het gemak en de willekeur der rangfehikkers. Deze verdeelinir 
indrie benden is regelmatig ten opzigte van haar onderwerp, het welk beftaat om 
alle de dieren, die op het land leeven, in eene bende te brengen; in eene andere 
die, vvelke in het water blyven, en in de derde, die, welke op het land e^in het 
water eeyen. Deze^e ycrdechng zal onregelmaatig zyn , ten opzigte van andere 
xangfchikkingen, die volgens andere wiUekeuren gemaakt zyn, de geflagten zul- 
len faamenloopen of verdeeld zyn; men zal de walvillchen van elkander fcheiden • 
de leevend- en eijerbaarende, tvveeflagtige met vier pooten, zullen de eene bmde’ 
en andere leevend-en eijerbaarende viervoetige eene andere bende beflaan Da 
water gekorvene zullen aan de eene zyde , en de land gekorveiie aan de andere zv- 
de zyn, enz. Maar wat is daar aangelegen? het is eene rangfehikking; het is 
even zo goed, de walviflchen in watcr-en tweeflagtigen te verdeden, als dezelve 
te fchudden en fchoramelen , tot dat zy onder de viervoetige vallen of onder de vis- 
Ichen. Men kan de viervoetigen wel met de leevend-en eijerbaarende famenvoegen, 
omdat volgens den Hr. Ray zelven deze verdeehng niet zeker genoeg is, oin de 
verlcheiden foorten van dieren te ondcrfcheiden («); waarom eindelyk zoude men 
d& 
(«) S^ynopjts mstbod. anim. <{uadr. pag. 47. 
