ONTVOUWING DER RANGSCHIKKING. 7'9 
dfiolyfant, rhinoceros, het rivierpaard, het paard, het varken i maar men moet 
aanmerken , dat de ezel en zebra paarden zyn. 
Ue dieren eindelyk van den zesden rang («)j zyn door volgende kenteekenen ^ 
onderlcheiden ^ zy hebben geen voorcanden in het boven kaakbeen ^ maar zes or 
agt in her onderile; hunne voeten eindigen in eene hoornagcige ftoffe; de ge- 
flagten in dezen rang begreepen, zyn de kemel, het miifcus dier, het hart, de 
bok, de os, het fchaap: de dromedaris, het (cliaap van Peru, depaco, zyn on- 
der den naara van kemels begreepen. De naam van hart ftrekt zig veel verder uir, 
dtm men zoude denken i want dezelve bevat de giraffe, het eland, het hart, het 
rendier, de reebok, en het danihart; onder de bokken vindt men den buk, het 
Genueefch hartje, de gemze, deffeenbok, degazelles, cnz,_ 
Om de ontvouwing dezer rangfehikking niet te lang^of te ingewikkeld te maa- 
ken; wys ik den lezer na de befcliryving van yder byzonder dier, om de gelJagts 
en foorts kenmerken nategaan. Men kan uit het geen van de voornaam ue raiig- 
fcliikkini'en gezegd is omtrent de verdecling der viervoetigen , opmaaken, waarin 
de kunff’der ranglchikkingen beftaat, en hoever deze Samenftelzels konnen dienen , . 
in de ware kennis der dieren. Men heeft gezien , dat yder rangichikker, ons liegcs ■ 
eenige gedeeltens van hun lighaam voor'lelt, en dat uit kragce van vergelyktng, en , 
faraen voeging, welke hy van deze deden in yder dier maakt, hy dezelve nadert of 
verwydert,verplaatft, verfchikt en’er naar zyn goedvinden mede handelt ; de rang, 
aan welke hy dezelve on dervverpt, zyn willekeurige overeenkomften , die ten mces- 
ten deele zo min wezendlyk zyn , dat zy veranderen , verfchiilen , en vervviffe- 
len in ydere rangfehikking; zodat de rangfehikkers met de dieren fpeekn zo wel ' 
als met de Natuur, in plaats van ’eragtercenvolgende aanmerkingen en eene eenftige 
beoeffening van te maaken; intuffehen is ’cr een vooroordeel, al te veel in deze 
eeuw aangenomen , en het welk aan de rangfehikkingen meer agtingbyzet, dan zy 
waardig zyn: men meent, dat het getrouwe tafereelen der Natuur zyn, en dat 
men ’er de ontwikkeling der Natuur in ziet. Zullten , die dit vooroordeel regeert 
hebben, zo veel meer eerbieds voor het zelve, naar niaate zy meer tyds tot 
deszelfs beoeffening bedeed hebben, en worden misleid door dien zy vermee- 
nen, dat zy de dieren volmaakt kennen, omdat zy weeten, welke de gedaan- 
te, het getal en de plaats der tanden en borden, en voeten en vingeren is; enz. 
Met deze kennis vergenoegt men zig, zonder zig met het overige van het dier 
te bekommeren, welke men niet kan kennen, dan door eene volmaakte bcfchry- 
ving. De menfehen moeten elitandcr door verfcheideh gedigten volgen, eer men 
een valfch vooroordeel geheel uitgeroeid ziet; maar die het eerde de dwaling zien, - 
moeten hun bed doen, om dezelve, zonder eenige ontveinzing den bodem m te ■ 
flaan; hierom zullen wy in de Nataurlyke Hidorie en da befchryving der dieren , 
de eenvoudigde orde, en die het meed van alle rangfehikkinnen arvvykc, vol- 
gen; wy beginnen met de huisdieren, daar na volgen de wilde dicfen, en ten ■ 
iaatden de vreemde, De reden van deze agtereenvolging zyn door den llr, ds - 
fi), VeciTft, 
