75 
D E H U I S D 1 E R E N. 
'Het is van haar, dat de menfch zyne magt heeft, en door haar, dat hy die be* 
'houdt; zy is het, die zyne rede befchaafd, zyn geeft geoefiènd, zyne kragten 
vereenigd heeft. Te voren was de menfch miflchien het wildfte, en het minll ge- 
vreesde dier van allen ; naakt, ongewapend, en zonder fchuilplaats , was de aarde 
voor hem niet dan eene groote woeftyn , bevolkt met m on 11 ers, daar hy dikwüs de 
prooi van wierdt, ai zelfs lang daar na meldt de hiftorie ons dat de eertte helden niet , 
dan verdelgers van heeften zyn geweeft. 
Maar toen met der tyd het menfchelyk geflagt uitgebreid , vermeerderd , en over 
den gantfehen aardbodem verlpreid is, toen de menfch, onder begunftiging der 
konften en der maatfehappy, met kragt heeft kunnen werken om het Heelal in te 
neemen, heeft hy de wilde heeften allengs doen wyken, hy heeft de aarde gezui- 
verd van die.reusagtige dieren , daar wy nog de verbaazende groote beenderen vaa 
vinden.; hy heeft de individu’s der verflindende en Ichadelyke foorten ten uiterlren 
gedund, en die tot een zeer klein getal gebragt, hy heeft de dieren tegen de die- 
ren geftdd, en de eene door behendigheid te ondergebragt , de andere door fterk- 
te getemd, of door grooter getal overmand, en hen allen door bereneerde midde- 
len aangetaft ; hy heeft het eindelyk zo verre gebragt, dat hy zig zelvennietflegts 
in veiligheid geftdd, maar ook eene heerfchappy over de dieren opgeregt, heeft, 
die niet bepaald is, dan door de ontoegankelyke plaatfen, de afgelegen woefteni jen, 
de brandende zanden, debevrozen bergen , de duiftere holen, die yooc de wei-, 
pige foorten van ontembaaie dieren tot fchuilpka^en verftrekten. 
h a 
