56 UE NATÜURLYKE HISTORIE, 
weegdyk, nauw, fyn, en regt op liet hoofd geplant zyn; het voorhoofd moet 
finalen wat bolrond zyn, de ooggaaten moeten gevuld, de oogleden dun, de 
oogen klaar, leevendig, vol vuur, groot genoeg, en gelyks hoofds uitfteekeo- 
de, zyn; de oogappel moet groot zyn; het onderkaakebeen moet vleefchioos en 
weinig dik zyn; de neas een weinig geboogd,- de neusgaten wél open en wél ge- 
fpleeten ; het middelfchot dun; de lippen tyn; de mond middelmaatig gekloofd; en 
de fchoft verheven en fnydende; de fchouders zonder vleefch, plat, vry; de rug 
gelyk , effen , in de lengte onmerkbaar geboogd en verheven aan de beide zyden 
van den ruggraat, die wat gezonken moet fchynen; de flanken vol en kort; het 
kruis rond en vol;. de heupen wél gevuld; de itomp van den ftaart dik en lievig; 
de beenen en de dijen groot en vleezig; de knie rond van voren; de waaden ruim 
en vry, de pypendun van voren, en breed aan de zyden; de pees wél vry; het 
onderll gedeelte van het been , boven den voet dun , de vieterlok of uitlok niet 
zwaar; de poot dik en middelmaatig lang, de kroon niet hoog, de hoef zwart, 
glad, glanzig en hoog, de hielen breed en redelykhoog, de ftraal dun en mager, 
en de zool dik en holrond. 
Maar daar zyn weinige paarden, waarin men alle deze volmaaktheden ’vereenigd 
vindt; de oogen zyn aan verfcheiden gebreken onderhevig, welken het dikvvUs 
nioeijelyk is te bemerken ; in een gezond oog ziet men dwars door het hoornvlies 
twee of drie vlekken van roetkleur boven den oogappel; om die vlekken te zien 
moet het hoornvlies klaar helder en doorfchynende zyn , zo het zig dubbel of van 
cene kwaade kleur vertoont, is het oog niet goed; de kleine, lange, en finalle 
oogappel, van een witten kring omringd, betekent ook een flegt oog ; en zo het 
oog eene blauwe groeuagtige kleur heeft, is het zekerlyk kwaad en het gezigt 
verward. 
Men hn de omllandige optelling van de gebreken der paarden agter in de be- 
fchry vingen zien, ik zal ray vergenoegen, met hierflegtseenige aanmerkingen byte 
voegen , door welke, even als door de voorgaande, men over de meeftc volmaakt- 
heden of onvolmaaktheden van een paard zal kunnen oordeelen. Men kan den in- 
borfl; en den tegen woordigen Haat van het dier vry wel opmaalccn uitdebeweeging 
der ooren; het moet , als het gaat, de punt der ooren voorwaards zetten ; een ver- 
moeid paard laat de ooren hangen; zydie toornig en boos zyn, draagen beurtelings 
liet een oor naar voren en het ander naar agteren; allen draagen zy de ooren naar 
dien kant, daar zy eenig geluid hooreu , en zo men hen op den rug of agter op de 
billen flaat draeijen zy de ooren naar agteren. De paarden die ingezonken oogen 
hebben, of welker één oog kleiner is dan het ander, hebben doorgaands een flegt 
gezigt; zy, welker bek droog is, hebben zulk een goed geflel niet als die, welker bek 
frifch is en fchuirac onderden teugel. Het zadelpaard moet platte, beweegbaare, 
en weinig belaaden fchouders hebben , het trekkend paard integendeel moet dezel- 
ve dik, rond, en vol hebben; zo de fchouders van een rydpaard egter al te droog zyn 
en de beenen zig al te veel onder ’t vel vertoonen, zo is dit een gebrek, ’t welk 
aanduidt, dat de fchouders niet vry zyn, en dat het paard bygevolg de vermoei- 
jenis niet zal kunnen uitllaan: een ander gebrek voor een rydpaard is, datdeborllal 
t; veel voor uitlkekt, en dat de voorde pooten agterwaards liaan, omdat het dan 
.oulerhevig is, in het galoppeeren, op de hand te deunen, en zelfs om te flruikelen 
en te vallen ; de lengte der beenen moet evenredig zyn met de gcdnlte van ’t paard, 
zo 
