ii6 DE N A T U U R L Y K E HISTORIE 
fdyk zyn. Pjetro della Valle (ö) geeft aan de gemeene paarden van Perfie- 
de voorkeur boven de paarden van Italië, en zelfs zegt hy , boven de allerbefce 
Napels; zy zyn gcmceniyk van een middelbaare «-e- 
mïndi' 1 oncïtir die evenwel noch minder goed, noch 
ornnf ^an ccne goede geftalte, en 
' hals van Engeland (i/j^zy hebben allen een ligten kop, fynen 
Men wél gemaakte en wél gcp'aatlle ooren, dunne Wen, 4iie 
Knv hoeven: zy zyn leerzaam, leevendig, lugtig, ftout, moedS 
en bekwaam om groote venuoeijenilïên uit te ftaan; zy loopen met eene <rroóre 
liiclheid zonder ooit te verflaiivven of ten einde te zyn ; zy zyn llerk en zeSr o-e 
maklyk te voeden; men geeft hun niet dan garft, metfyn geLptftrooveSïi^^i 
an een zak, dien men hun aan ’t hoofd hangt, en men laat hen niet, dan .reduu- 
renda zes weken van bet voorjaar, in ’tland loopen; men laat hen een landen Haart 
houden, men weet ook niet wat het is de hengllen te fnyden. Men geeft hun dek- 
zei om Iaën voorde lugt te befdiuttcn, men paft hen met eene byzondere oolet- 
tendheid op, men bellicrt hen met eene enkele fnaftcl, en zonder fpooren , en men 
brengt _er eene groote menigte van naar Turkijen , inzonderheid naar de ludiën • de- 
ze reizigers, die allen de loflpraak van de Perfiaanlclie paarden maaken, komen 
egter daar in overeen , dat de iVrabiiehe paarden het nog winnen in vaardigheid 
moed, fterkte, ja zelfs in Ichoonheid, en dat zy in Perfie zelfs veel meer gezost 
worden dan de fraeifte paarden van het land. 
De parden , die in de Indién geworpen worden , zyn niet goed (e) ■ die waar- 
van de Grooten des lands z.g bedienen, worden daar liit Perfie en Arabt oCrïe- 
bragt ; men geeft hun over dag wat hooi , en des avonds kookt men erwten Si 
ker cn boter voor hun, en men onthaalt hen daar op in plaats van haver of irarft 
Dit ycedzel houdt hen op de been, en geeft hun wat kragt, zonder ’r welk zv iii 
zeer korten tyd vervallen zonden, omdat het klimaat ftrydig roet hunne geftkl- 
heid is ; de natuurlyke paarden des lands vallen in ’t algemeen zeer klein daarzvn 
cr zelfs zo Ideinen onder, dat 'rAVEUNiEu verhaalt, dat de jonge Prins van den 
hlogol, zeven of agt jaaren oud, niedbil een zeer welgemaakt paardje bereSdt 
dat met hooger ivas dan een groote wmdlioni. (ƒ ). Het fchynt dat de alllhee fte 
khmaaten ongunftig zyn voor de paarden; die van de Goudkuil, van Tuida vm 
Guinee, enz, zyn, gelyk die der Indién, zeer liegt; zy draagen het hoofd en 
den hals zeer laag, hunne gang is zo waggelende, dat men zoude denken dat 
zy altoos op het punt waren van te vallen; zy zouden niet uit hunne plaats ’<^a-n 
zoraenhenmetgcduurigftoeg, en de meeften hunner zy„ zo klein, dat d^vo- 
teiyan hendie er opzitten, bykans de aarde raaken (g), zy zyn daarenbovc;i 
zeer onleerzaam, en alleen goed om tot voedzelte verftrekken voor de Ne-^er» 
die hun vleefch even graag als dat der honden eeien ; die llnaak voor het paar’ 
W Zie de Reizen van Pirtro Della Valle 5de Deel. 
(b) Do Reizen van Taverkiek 2de Deel. 
/J van The ven jt. 2de üeeï. 
y,: De Reizen van Chardlv. 2de Deel. 
W Le Fayaffede la Rdullaijë le Gouz Paris 1057. pag. 256. ig recu’^l des Vowrgr 
a i üM. de la Camp. des Indes. M 1702. Tm ^ 
ff ) Zie het 3de Deel der Re, zen van Tav/crkibr. ■ 
\^) ysc 4de Deel van dc Algemeene Uiltüriö der Reizen. 
li/idm» 
