ISO 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
haaling volgt; voor het overige heeft men opgemerkc, dat de paarden, die het 
iiicnigviüdigli: grinneken , inzonderheid van vreugd of verlangen, debefteenedel- 
nioedigüe zyn. De hengften hebben ook (lerker ftem dan de ruinen en de mer- 
ries: reeds van de geboorte af heeft het mannetje een llerker üera'dan het wyQe: 
op de tvvee- of derdehalf- jaar, dat is te zeggen, met het begin der voortteeling, 
of ryp heid, wordt de Item der mannetjes en der wyfjes fterkeren zwaarer, gelyk 
als in den racnfch en in de meefte andere viervoetige dieren : als het paard driftig is 
van lielde, van verlangen , van honger, toont het de tanden en fchynt te lagchen; 
het toont dezelve in den toornen als hst wil bytsn; het fleekt zomtyds de ton^r 
uit om te likken , maar niet zo dikwiis als de runderen , die veel meer likken dan 
de paarden , en die egter minder gevoelig zyn voor liefkoozingen. Het paard ont- 
houdt ook veel langer de flegte behandelingen, en vat veel eer wederzin op dan 
de koe of Uier : z}me driftige en moedige geaartheid doet hem aanflonds alle de krag- 
ten, dia hy heeft, ten belten geeven, en als hy voelt, dat men nog racer eifcht, 
vat hy verontwaardiging op en weigert, daar de runderen, die uit den aart lui en 
langzaam zyn , zig niet zo ligt vermoeijen , en niet zo ligt wcêrzin opvatten. 
Het paard flaapt veel minder dan de menfeh ; als het gezond is , flaapt het niet 
veel meer dan twee of drie uuren neclerliggende; het ftaat vervolgens op om te 
eeten, en, zo het al teveel vermoeid is gcvveell, gaat het , na wel gegeeten te heb- 
ben , andermaal liggen, maar in alles flaapt het weinig meer dan drie of vier im- 
ren in de vier cn-twimig; daar zyn zelfs paarden , die nooit gaan liggen, en die 
altoos flaande flaapen ; die, welke zig nedeiieggen, flaapen ook zomtyds tlaande : men 
heeft opgemerkt, dat de ruinen meermaalen en langer flaapen dan de hengflen. 
13e viervoetige dieren drinken niet allen op dezelfde wyze, fchoon zy allen 
eveneens verpligt zyn om het vogt met den kop te gaan zoeken, dewyl zy her op 
geene andere wyze bekomen kunnen , met uitzondering alleen van den aap , van 
den maki, en van cenige anderen, die handen hebben, en die, bygevolg, op 
dezelfde wyze drinken kunnen als de menfcli, wanneer men hun eenig vat geeft, 
dat zy metdc handen houden kunnen , want zy brengen het zelve eveneens aan 
den mond, neigen het, (lorcen liet vogt, en llorpen het op door de enkele be- 
weegingen der doorzwelgingen. De menfeh drinkt gemeenlyk op die wyze, om- 
dat het inderdaad de gemaklykfle manier is; want hy kan ook op verfclieiden an- 
dere wyzen drinken , door de lippen fliam te brengen , en zyn adem inhaaiende het 
vogt op te zuigen; of ook door den neus en den mond daar diep genoeg in te llee- 
ken, om de tong met het zelve te omringen, als wanneer hy geene andere be- 
vveeging behoeft te doen, dan die welke noodig is voor de doorzwelging ; of ciii- 
delyk, ichoon met meer moeite, door de toog uit re fleeken , dezelve Te verbree- 
den , en eene foort van kiem bekertje te maaken , dat een weinig vogt in den mond 
brengt: de meefle viervoetige dieren zouden dus elk op verfclieidenerhande wyze 
kunren drinken; maar zy doen gelyk wy, zy verkiezen die, welke voor hun de 
gemaklykfle is , en volgen dezelve ftandvaftig. De hond wiens mui! zeer open is, 
en wiens tong langen dun is, drinkt flabbende, dat is te zeggen, hy likt het vogt, 
en maakt van de tong een foort van bekertje, dat zig telkens vult, en cene vry 
groote hoeveelheid vogt epbrengt: hy verkieftdeze manier boven die van den neus 
nat te maaken: het paard integendeel, wiens mond kleiner, en wiens tonit te kort 
eu te oik is om een groot bekerije te maaken, en dat daarenboven grestiger drinkt, 
d n 
