XS4 de NATUURLYKE HISTORIE, 
het meeft gelykeii ; het paard en de aap zullen dan de tweeuiterfien zyn van de ver- 
f elykingen, diewytuüchen de dieren maaken zullen j dus zullen]wy de Natuurlyke 
liftorie der viervoetige dieren met het paard beginnen, en met die van den aap 
eindigen; wy zullen yder dier by het paard of den aap vergelyken , na dat zy meer . 
of min naar de eenc of andere gdyken, en in het eerlle geval zullen wy de konft. 
woorden van het paard, en in het ander die van hetmenfehelyk lighaam gebruiken; 
om dat de aap onder alle de dieren het ramft van het men fchelyk lighaam afwykt. 
Wy znllen in her verklaren der konilwoorden, welke hunne betrekking: op ver- 
fcheiden uicerlyke deelen ^van hetj paard hebben, met het hoofd beginnen, en wv 
zullen de natuurlykfte orde volgen, dat is die van de deelen van het lighaam voor 
die van de leden re doen gaan, fchoon de meefte Schryvers, welke over deze dof- 
fe gefchreeven hebben, eerft van de voorde leden Ipreeken, eer zy het lighaam 
behandelen. 
Men noemt de twee plaatfeh van het hoofd PI. vvelke overeenko- 
men met de flaapen van den menfeh, traanbeenderen (lamieri), 
De oogkuilen of zoutvaten {falieres) (B ) , zyn tullcheu het oog en het oor, 
boven de wenkbraauwen, een aan wederzyden. 
. Men onderfcheidt in zommige gevallen flegts twee deelen in het, oog, dat is het 
glas, en den grond van het oog; het glas is het buitenfle gedeelte van het oog, of 
het hoornvlies; de grond van het oog bevat de inwentlige deelen, welke men 
door het glas heen, endoor de opening van den oogappel ziet; daarom noemt men 
den grond van het oog, oogappel; maar hoe kan dit woord den grond van het oog 
beduiden, daar dc oogappel flegts eenc opening van het druiven vlies is, welke in 
het binnenfte van het oog is? ’ 
Men geeft den naam van drufèn (^avlves) aan de oorklieren rC), welke tus- 
fchen het oog en den hoek van het kaakbeen liggen. 
Het neusbeen (DJ, is het voorfte gedeelte Jan het hoofd, van de oo^en af, 
tot aan de neusgaten; du deel komt overeen met de neusbeenderen van den menfeh- 
maar dit woord beteekent mceflal flegts een witte flreep, welke over dit deel loopt’ 
en meer of minder plaats tullciien de oogen en de neusgaten beflaat, gelyk wv na- 
derhand zullen zeggen. » 0 j j 
Het kraakbeen (È), het welk den oratrek der neusgaten maakt, en dezelve van 
boven en van vooren omringt, woidc de muis genoemd. 
Het einde van den neus van eeu paard is het middelfchotCD), welk de twee neus- 
gaten van een Icheidt; dit gedeelte wordt door het beneeden deel van het neus- 
been gemaakt, en eindigt aan denhoven lip; ondertuflehen geeft Solleysel 
den naam van neus , aan het gedeelte der lippen dat onder de neusgatenjs 
Het onderkaakbeend^ paarden, wordt het kinnebakken genoemd; de tweebeen- 
deren van het kn^ebacken loopen aan wederzyden vanher hoofd, van her oo^ 
tot aan de plaats* by de keel, cn van de keel tot aan de kin 
De baard is de plaats (/), alwaar de twee beenderen van bet kinnebikkcn zig 
vereemgen boven de kin aan het bnitenfle deel van het kinnebakken. 
e holligheid, welKedoorde twee kiunsbalvsbccnderengciuaakt wordr,en als ee- 
(a) Le véritahle ^ parfait Marécbal, Paris 1072. pag, 3. 
