J3ESCHRYVING VAN HET PAARD. 
127 
De kogel is de geleeding (/), welk onder de n:heen of pyp ligt. 
De vitlok is een bosje Iiair (k), welk eene zagce hoornagtige flolFe bedekt, 
Welke agter de kogel ligt, en die men hoornknobbeltje noemt. 
De koot (/), is dat gedeeice van het been, dat van den kogel naar den voet 
loopt; men noemt dezelve zomtyds famenvoeging ; maar dit is eene dubbelzin- 
nige benaming i want liet moet hier eigenlyk eene geleeding betockenen, 
De kroon (w)? is eene verhevenheid beneden den bovenvoet aan de koot, met 
lange hairen voorzien , die op de hoef vallen. 
De hoef is om zotefpreeken de nagel van het paard, zy beftaat uit eene hoornagti- 
ge zelfflandigheid; het voorde deel der hoef («; , wordt in het ffanfeh /s/«cê genoemd 
de zyden ( 0 ) draagenden naam van kwartieren i men noemt de buitenlie dee- 
kn, buitenfie kwartieren, en de bintienlle, d&binnenfte kwartieren 
het agterfte deel is een weinig verheven, en in twee ftukken gefcheiden , aan wel- 
ke men den naam van hielen geeft; zy ftrekken zig van onderen tot het midden 
van den voet uit, en maaken door hunne vereeniging de vork, of Icheiding, on- 
der de zool, welke om zo tefpreeken, het platte van den voet is; derzelve zelf- 
ftandigheid is hoornagtig, gelyk het overige van de hoef, van welke zy een ge- 
deelte maakt, maar het hoorn der zool is harder dan dat van de zogenaamde vork 
of fcheiding,en tederer dan de hoef. 
Om de naamen der deden , welke de agterpooten fainen hellen, te bepaalen , moet 
men met de billen van het paard beginnen ; yder bil bevat de dij en is dus over- 
cenkomftig met de dij van een menfeh ; het is eigenlyk de dij van het paard 
welke aan het lyf gehegt is , en welke den naam van bil draagt ; zy eindigt van voo- 
ren en beneden door de fmeerfchyf (js), die eigentlyk de geleeding van de knie 
aan de kniefcliyf is; dezelve is dus aan hetlaagfte deel der heup gepiaat.d, op de 
hoogte van de buikzyden; zy verandert van plaats, wanneer het paard voortgaat. 
Het eerfte gedeelte (j) , van den agterpoot, datvan hetlighaam .afwykt, is'dat, 
welk men de dij noemt; het ftrektzig uit van de Imeerkhyf, en het onderfte van 
de billen, tot aan de wade (r), en komt overeen met de kuit van een menfeh ; ook 
is’er in de dij van het paard een vleezig gedeelte ) , welk met het dikke van 
ons been overeenkomt, en welk. men het dikke van de dij noemt; fchoon men 
ook eene andere beteekenis aan deze benaaming geeft , gelyk wy zo aanÜonds ge- 
zien hebben; daar ligt aan de binneiizyde van de dij eene ader, welke men de ader 
van het plat der dij noemt. 
De wade is de geleding (f), welke aan het beneden deel der dij is, en naar 
vooren buigt; deze geleeding komt overeen met de voetgeleeding of <||prvoet 
van een menfeh ; het agterfte gedeelte wmrdt de punt der wade genoemd en is ci- 
genlyk de hiel : het geen men gemeenelyk de gtoote wade zenuw noemt, en het 
welk aan de punt van het gewrigt eindigt, is eene pees, die met de pees van 
Achillcs overeenkomt, en in den menlch aan de hiel ingeplant wordt. 
Het is hier de plaats om melding te maaken van een deel , welk men in de viervoeten 
Vaneen paard vindt; het ligt in de voorpootenaandc biunenzyde van her fchouder- 
been , eeti weinig boven en ter zyden de knie , en in de agtcrpoóren, een weinig onder 
en ter zyden van de wade aan de biunenzyde; het is een klein gezwel , zonder hair, 
van de grootte van een kaftan je, en van de viiftheid als zagt hoorn ; men noemt het 
