it8 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
zwelvratten, of het fpoorgezwel, maar men moet deze laatfte benaaming niet 
gebruiken , om dat men dus dit deel zoude verwarren met een ander, van hetwelk 
\vy reeds onder den naam van hoornknobbeltje , of Ipoor geQrrooken hebben : dit 
gezwel groeit in zommige paarden aan , en wordt een duim of anderhalf duim lang, 
en dan valt het af, en groeit w’eder aan : onder dat gedeelte der agterpooten , dat 
den naam van wade draagt, zyn de fcheen (//}, de kogel (x), de koot (ƒ}, en 
de voet (2), gelyk in de voorpooten: het geen gezegd is, is genoeg voor de ag- 
terpooten: ik zal alleen aannierken, dat deagterüe pypen, by zommige Schryvers, 
ook beenen genoemd w'orden. 
Na de uitlegging der byzondere benaamingen, worden de algemeene ligter te 
verllaan , en eenvoudiger : men verdeelt het paard in drie voornaame deelcn , het 
voorfte doel , het lighaara, en het agterfte deel : het voorfte deel bevat het hoofd , den 
hals, de fchouders , de borfl: en de voorpooten ; het lighaara beftaat uit de lendenen , 
de nieren, de ribben, den buik, en de buikzyden; het agterfte gedeelte bevat 
het agtcrlyf, de heupen, den ftaart, de billen, de dijen en da agterfte pooten. 
Men heeft nog eene andere algemeene verdeeling, van een paard in vier dea- 
len , te weeten : het hoofd , het lighaara , het voorfte en het agterfte geitel ; de 
rug ,de lendenen, de buik, de buikzyden, de ribben , maaken het lighaara ; het voor- 
fte" geftel wordt gemaakt door denhals, de fchouderen, deborft,de voorvoeten; 
het agterfte geftel beftaat uit de billen, den ftaart, de heupen, en de agterbeenen. 
Men moet altoos den tyd beklaagen welke hefteed wordt om konftvvoor- 
den uit te leggen en te bepaalen , die veranderd zouden kunnen worden’ in andere, 
die algemeen bekend zyn ; by voorbeeld , waarom zoude men de neusgaten liiui- 
vers noemen, waarom het onderkaakbeen kinnebakken., daar men de ware naa- 
men van voorhoofd, lippen, mond en kin gehouden heeft? het is zeker dat de 
Ihuivers niet minder naar neusgaaten geJyken , dan het kinnebakken naar een kin 
of onderkaakbeen; dus moeften de eerfte den naam van neusgaten draagen, ge- 
13’k de kin, den naam van kin draagt: daar zyn andere deelen, gelyk de weuk- 
braauwsholtens (falieres') welke byzondere naamen vereifchen, omdat zy maar 
in zommige dierai gevonden worden; maar waarom zig de noodzaakelykheid op- 
gelegd om dingen te leeren , welke men reeds weet , en dezelve vermomd door zel- 
den gebruikte woorden , in plaats van dezelve door geraeene benamingen te doen 
kennen? het is een overblyfzcl van barbaarlche onfaefchaafdhertl, of misfehien 
geheimhoudende waanwysheid ; want die verfchillende naamen van dezelve zaak, 
Jcomen maar uit eene vermenging van taaien of brabbeltaalen. De kwalzalvers , 
die niftf dan eene ydele kemiis van naamen kunnen voor den dagbreiigen, behou- 
den ditgebruik, en verpligten anderen om het te leeren; de konftenaars eerbiedi- 
gen dit gebruik, en kunnen zig daar zelfs niet aan onttrekken; zy die het kun- 
nen doen, moeten dan allengskens alle overtollige benamingen affehaffen. Wy 
zullen dezelve in het vervolg van dit werk, zo weinig als mogelyk is , gebruiken, 
en een van de voornaamfte redenen, welke ray de bepaalingen hebben doen aanhaa- 
Ifcn, was, om te toonen, dat men die naamen railfen koude, dewyl ’er beter en 
gemaidyker zyn, die men reeds weet. 
Men gebruikt vcrfcheiden kunftwoerden om de verfcheiden kleuren van het 
hair der paarden aan te duiden , gelyk men omtrent de deelen van het lighaara 
doet, omdat de groote verlcheidenheid der kleuren, en dérzelver fchaduvvmgen, 
de 
