1^0 D E N A T U U R L Y K E II I S T o R I E, 
eenfo 'rt van kananjübrxnn van kunnen maaken; onk is hef ?:vvart niet rnindor f^e* 
nieeii dan het bruin. De bleekzwarce paarden hebben de buikzyden en de uiter- 
fte leedon van eene gewaffen en minder gediepte klcuf, dan die vaii het overige 
gedeelte van het lighaam : het git of helder zwart is glad en zeer donker, dit lier 
ke zwart noemt men ook moorenkleur. 
Henfabeile hair Is geel, de maanen en Haart zyn wit in zommige paarden, en 
zwart in anderen deze hebben eene zwarte ftreep welke langs de ru^gegraat loopt, 
tot aan den Haart , het geen men de muUezelsJlreep noemt : het ilabelle heeft ver-, 
fcheiden fchaduwingen , de minll geele noemen de Fmnlchen Joupe, de lait^ de Hol- 
landers melkkleur, het is een vuil wit met eene geele tint;, men vergelykt het by 
de kleur van eene melkfoupe, met eijerdooijers: "het bleek ilabelle is wat geelder, 
het gemeen nog meer, en het goucl ifabclle is een blyder geel; eindelykhet don- 
ker iliabelle is een donkerder geel. 
. Het wolvenbair komt na by de verw van dat dier; daar zyn bleeke en donkere 
wolvenhairen; alle hebben zy eene tint van de ifabelle kleur, en zomcyds ziet men 
’er de rauilezelHreep in. 
Het alzan is eene foort van rosbruin of kaneelkleur; daar zyn verlchdden tin- 
ten van, als het bleek , gelykhet koejenhair, hetroffe, dit is roodagtiger , het don- 
kere, het gefchroeide, dat zeer donker en bruin is; d.tar zyn bruin roo de paarden , 
die de maanen en den Haart wit, en andere die denzeDen zwart, hebben. 
Wanneer een bruin rood, zwart, of ros, paard witte-hairtjes, voor al op de buik- 
zyden, heeft, noemt men het een fchiraniel. 
Het voHenliair is eene mengeling van rood en wit, of wit vuil grys en bruin 
rood, gelykhet anderen omfchryven: men onderfcheidt ’er twee of drie foorteii 
van ; als het algemeene; het rofiê dat meer naar het wynrood trekt, en de moore- 
voflen * deze paarden hebben den kop en het onderHe der pooten wit, het overige, 
is vaal , of volgens anderen vuil grys, 
De fchimmel of graauwe paarden hebben liet hair uit wit , zwart, en ros, gemen- 
geld. Men heeft verfcheiden foorten van gryze paarden, degeappelde, de glanzig 
gryze, en de vuil gryze, enz: de geappelde hebben op het lighaam en de bil- 
len verfcheiden ronde vlakken van meer of minder zwarte kleur, vry gelykelyk 
verdeeld, de zilvergraauwe hebben zeer weinig zware hair, op eenen -witten grond, 
die glad en eenigzins zilverglanzig is ; het vuil grys heeft veel bruin en zwart on- 
der het wit : men heeft veel gefprooken van de witte maanen der paarden van dit 
hair; de grys bruine hebben veel zwart en weinig wit, de grys roflè zyn gemen- 
geld uit oruin rood, zwart, en wit; het wynkleurig grys is alom met rood bruin 
gemengd; het gefpikkeld grys, het geen een witte grond is, met ros door- 
zaaid, met kleine langwerpige vlakjes, vry gelyk op het hoofd en lighaam ge- 
firooid; hot lyfter grys is een vuil grys, in hetFranfch P.ur dille van iurdus^&exi 
lyHer; de paarden van dit hair zyn rosagtig met veel zwart onder het wit; het 
Ipreeuwcngrys is ook dus genoemd, omdat heteenigzirs naarde Ideur derfprecu- 
wen gelykt; het is nog bruinder dan het vuil grys en behoudt denzelfden naam, 
fchoon ’er veel zwart in is; de grys geteckende,of met koot getcekende , paarden 
hebben op eenen gryzen of witten groed, zwarte vlakken, byna een hand breed, 
cn onregelmatig gefchikt, even of zy met eene houtskool gefchetH v/aren; wanneer 
deze vlakken breed zyn , geeft men am deze paarden den naam van getygerde : de 
muijvaaie paarden hebben de uiterHe leden zwart,, en zyn met den 'miiüezelflreep 
