BESCHRYVÏNG VAN HET PAARD. 
rS3 
vermommen het, om zo te fpreeken: by voorbeeld, men heeft altoos geloofd, 
dat paarden , die den wittenband over den neus niet doorgaande maar gebroken 
hadden, aan kiuiren en grillen onderhevig waren j is dat niet omdat deze brec- 
king hun een buitengewoon aanzion gaf, ev'cn als de hdteekenen op het aangezigt 
vaneen menlch denzèlven een buiten gewoon aanzien geeveii? Deirolop het' voor- 
hoofd liecft niiflchien als een goed voorteelten doorgegaan , alleen omdat zy vlak voor 
het voorhoofd flond,. en ’er op den gehcelcn kop geen gimlliger plaats is, om de 
wezenstrekken ten toon te fpreiden, eiidiehet gezigt niet mishaagt; ik zoude ook 
gelooven dat de witvoeten zo veel opmerking na zig getrokken hebben, 
omdat zy op eene plaats zynde, welke in geduurige "beweegi'.g is, meer in het 
oog treilen, dan de andere vlakken, en dat men dezelve veeltyds voor kwaade 
teekens gehouden heeft, dewylzy door hunne witheid de voeten', op welke zy ge- 
plaatll zyn, meer zigtbaar maaken, waardoor men zig heel'r verbeeld, wanneer 
men een paard in beweeging zag, dat de wit voeten nader by elkander kwamen , 
en dat het paard dus ligtelyk aan vallen onderhevig was ; van zulke die viec wit 
voeten hebben, heeft men het nietgedagt, omdat ’cr dan dezelve fchyn van on- 
gelykheid niet waargenomen wordt in hunnen voortgang ; maar het is onnoodig lan- 
ger hier 6p ftil te (laan , en vootoordeclcn te beftryden , die de belle paarden ken ; 
ners reeds opgegeeven hebben hun voorbeeld zal anderen beter te regt helpen 
dan redeneeringen : wanneer de waarheid eens bekend is, heeft men llegts tytl 
noodig om de dwaaling te vernietigen. 
Ik keer thans weder tot dé aanmerkingen, w’clkeraen op hethair der paarden 
gemaakt heeft, en voor al ten opzi^té der fchikking op verfchillende deelen. Al- 
le de paarden der Zuidelyke en Oollerfclie Landen, dat is, die der warme ge- 
weden, gelyk de Turkfche, Perfifche, Arabifche paarden, en die van Barbarijen,-- 
hebben het hair veel gladder dan andere 5 het blykt wel, dat de gemaatigdheiJ der 
Inchillreek ’er oorzaak van is , maar het zonde moeijelyk zyn ’er reden van tegceverr. 
De bles (épi\\s eene fchikking van liair byna als de bloemblaaden van een een- 
voudige bloem , hier om heeft men de bles by eene kleine angelicr vergeleeken ^ het 
is een punt, uit wdkede h.airen als uit een middelpunt loopen , en zig omleggen 
zo dat zy eene hoUig’':eid maaken, die kegelagtig is, als een kleine tregcei';' zulke 
blclfen heeft men op het voorhoofd, de borll^ en den buik by de dijen j men ziet 
paarden die het ook op andere plaatfen hebben : zomtyds vindt men ’er twes of 
drie*vereenigd , of gefcheiden, op het voorhoofd, of de neep der dij van agter. 
Da Ronieinfche degen is eene foort van groef , door het omgeflaagen Ir.nr ver- 
oorzaakt, het is eene verlengde bles : welker gedaante , menby die foort van zwaar- 
den ViTgeleeken heeft , die by de Romeinen in gebruik was 4 dit Romeinfehe zwaard’ 
lo''pt langs den hals by d'e maaneii ; weinige paarden hebben het zelve; zy'zyn zeer 
gezogt, zelfs by die lieflicbbers', die iict bezwaar! ykil omtrent het Intir der paar- 
den te'voldoen zyn; zomtyds vin It men een Romeinkhen degen aan ydere zyjy 
dér mannen, en het paard word ’er zo vedhooger om gefchöt.' 
. Uit het enkel optdien der kun'l’.voorden , welken wy gemold hebben , zonde men 
ku-men oordeeen, dat her paard ce-i van die dieren is, die o -s het mittign; zvn, 
om fat de ineefle deelcn vin deszelfs lighaam, en de verfrliiliandc venveri byzor/- 
dere naamen hebben , die aan het zelve alleen eigen zyn: zuik eene opletcendh-id 
voor het paard konde gcene andere beweegredenen hebben dan ons eigen belang,-, 
R ■’ 
