•ï34 
D E N A T U U R L Y K E II I S T O R I E, 
maar de volmaaktheden, die wy in alle de deelen vereifchen om dit dier voor fchoon 
te houden, zyn even zo zeer een bewys van bet vermaak, dat het otts verfchafc , 
als van het luit, dat wy van het zelve trekken. De os is ons al zo nuttig als het 
wyl hy ons ter fpyzje dient; ondertufïchen is een Icnoone os maar een 
dikke vette os; men heeft integendeel in de hillorie van het paard gezien, hoeveel 
’er vereilêht wordt tot de fchoonheid van het dier, d.^t de Hr. db J3uffon volgens 
de fchoone natuur gefchilderd heeft. jMcn heeft regels vallgefteU om de Icnoonheid 
der parrden naar te beoordcelen, doch in het Ix'paalcn van alle de evenredigheden 
van hun lighaam heelt men r.iet alleen de fchoonheid van hun geitel in aanmerking 
genomen, maar men heeft ouk de verfdreiden gebrniken, waar toe wy dezelve 
noodig hebben , in het oog gehouden; alle evenredigheid, doorwelkehunnelig- 
haamen verzwakt of zwaarder worden, alle evenredigheid, die hen minder be- 
kwaam tot hiinMcn dienlt of ongezond maakt , is geen mindere fei! dan de mismaakt- 
heid Ik zal nu, volgens de waarneemingen der bede Scalmedters («), etnige 
middelen opgeeven, en aanwyzen hoe men kan oordcelcn van gebreken, wel- 
ke de paarden mismaaken; want de volmaaktheid en fchoonheid zyn m alle geflag- 
ten zeer zeldzaam. .... ... . , 
Wanneer het paard het hoofd dik en uitgezet heeft, _in plaats van klem , is het 
mismaakt , en is zwaar op de liand , is het hoofd wel in het vleclch , zo dat men 
l]ct onder de vetee hoofden ichikken ksn ^ dun is liet psuid nnii kwuude oo^en on* 
devhevig; indien het integendeel zo mager is, dat men ’er byna geen vleefch 
op ziet. zullende oogen niet beter zyn; want dc uicerlten zjm altyd gevaarlyk, 
maar indien de kop dik is, zonder vet te zyn, zoude dit niets aan de oogen döeii; 
intulTchen zonde dat bet paard niet minder mismaaken, want dit dier zoude geen 
edele houding of fraai aanzien konnen hebben met eenen dikken kop: het is ook 
een <rebrek iif paarden wanneer de kop te lang is , dit noemt men oudwyfskop. 
liet paard het ft den kop niet goéd, wanneer het uiterfte van den neus niet loodregt 
met het voorhoofd is; lleekt de neus uit, dan noemt men het den kop in den wind 
d magen, den neus vooruit fteeken, de hand trekken. Indien de punt van dennens 
naar a=Jter Haat, is het hoofd zwaar, en helt het naar de kin, omdat dit gebrek 
zo '’root is, zegt men dat het paard een kap draagt; eindelyk indien het boven- 
iieeThooger is,\lan de hals, zegt men dat het hoofd kwalyk gepla.u!l: is. 
Men noemt grootooreti^ die de ooren te dik en hangende hebben, iu plaats van 
kHn cn beweegelyk: warmeer ’er te groote afiland is tiilTchen de ooren, voor al • 
vvi onder, zyn zy kwalyk geplaatft; èn wanneer zy elkander van boven niet meer 
mda-en dan van onder, heeft bet paard geen moedig oor; en dit is even zo wel 
»e-i 'rebrek, als op ydcren flap het oor tclaaten vallen, even als de varkens. 
" Edict voorhoofd’ laag en ingedrukc, zo is het een gebrek, en dan zegt men, 
dat het eenen ftompcn'ncus heeft; in plaats van dat het voorhoofd zoude voormt- 
llecken gclvk de rammen. . , , p, -i 
Wanneer de oogen vooruit fleekcn, en om zo te zeggen uit het hoofd pm en , 
fchynthct paard dom cn luaeloos; zyn integendeel de oogen klem en ingezonken, 
dan noemt mes dezelve varkensoogen , en het paard heeft een droevig aanzien, 
cn dikvvyls een kwaad gezigr. 
Ls v!r:tah:e parfait Marêchal &‘c. par Ie Sleur de Sollsysei, 4 tO- Pms I6?2- Le 
ro’.ev-’au parfait Marécbal , ^c. par M. de Gaksault 410 Paris 1746. Ecoh de Cavaterie , pir 
'iU. i>£ LA GejsiUKiEiir, in lol. Paris_i7si. 
I 
