DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
raaaken , die groot genoeg is om de tong te bevatten , zonder dat zy daar buiten 
kume, en zo weinig vleefch hebben, dat zy gevoelig zyn voor het gebit ; alszyte 
veel gekield zyn, dan is het een gebrek, omdat het paard dan te gevoelig is, en 'het 
heeft integendeel, te weinig gevoel indien de laagen laag, rond cn vleefchagtig 
zyn ; de tong moet evenredig zyn aan de groeven , in dewelke zy geplaatft is ; 
komt zy 'erbuiten, daniszy te dik, zodat zy boven de kaakbeenderen ryit, zo 
is het een gebrek, dat de drukking van het gebit verhindert. 
De kin doet ook veel tot de deugd van den mondj zyn de twee beenderen, 
welke dezelve maaken, te ver van elkander, dan is de kin te plat en niet gevoelig 
genoeg, omdat dc kinketting dun alleen op de zyden drukt; wanneer de tweebeen- 
deren te dlgt by elkander zyn en te veel uitfl.eeken , is de kin te verheven, zy 
is dan te veel ingezet en te gevoelig, omdat de kinketting, dan maar op het midr 
den ftetint; indisn eindelyk^de kin .te hairig is, of te vlecichig, indien ’er hardig- 
heden of eelten zyn, dat zyn gebrecken, dié toonen dat bet paard niet gevoelig 
genoeg is, of dar het kvvalyk bezorgd, ofkwalyk behandeld, is. 
Alen ondcrfchcidc drie liaorten van mismaaktheden aan den hals, teweetenden 
omgekeerden hals, den kemel hals, en den hangenden ; den eerften noemt men ook een 
herren hals., omdat hy naar den hals der Iierten zweemt, hy is van vooren bultig 
van het hoofd tot ,de boxfl: ; de kemel hals is loodregt , langs de geheele keel (ge- 
lyk men reeds in de hiftorie van het paard gezien heeft ,) en van agter boven de 
fchoft is ’cr eene indnikking, welke men den bylflag noemt; de hangende halzen 
eindelyk zyn die , welken naar de cene of aiidere zyde fchynen over te hellen, om 
dat zy by de maanen te veel vleefch hebben , dat naar eene zyde helt. 
De dikke en lange maanen , welke den hals bezwaaren , do^ dezelve dikwyls 
overhellen, dit is mismaakt en lelyk. 
Wanneer de fchoft rondente vleefchigis, zyn.de fchoudersniet vry, de zadel kan 
er op vallen , en ’er wonden maaken , die moeijelyk te geneezen zyn : intuslchen moet 
dc fchoft niet te verheeven zyn in lallpaarden , en in zulke die bagagie pakken dragen. 
Dc paarden, die de punt der fchouders groot en rond hebben , en de fchou- 
ders in het algemeen te groot, en die, gelyk men in het algemeen zegt, zwaar 
van fchouders zyn , zyn zwaar en ftruikelen ligt, zy kiinnen niet dienen, dan 
om te trekken, icn zy dat zy de fchouders los hebben : jraarden die de gelcedin- 
<Tcn aan wederzyden van de borft dik en vooruitdeeJeende hebben , konnen niet 
dienen dan voor rytuigen; de zwaarte van lumne Ichonders maakt dat zy fter- 
ker konnen trekken'; men zegt van deze paarden, dat zy breed van voordel zyn, 
dat is, dat zy de bord breed hebben; wanr eer dezelve de fchouders naaaw 
en gedooten hebben, zodat de voorpooten zo na by elkander komen, dat het 
weinig verfcliilt , of zy elkander raaken , dan is het paard zwak op de voorpoo- 
ten, en de pooten verwarren zig ligt in her loopen, en dan vair het paard; men 
noemt geklampte fchouders die llyf fchynen, en als gebonden en zonder bewee- 
ging; dit gebrek maakt den gang der paarden zwaar-, maakt dat zy ligt ilniikelen, 
tc bederft hun ièhielyk de beenen; de meeüe rydpaarden , welker fchouders te ma- 
ger zyn, hebben ook geklatr'pie fchouders; zomraige paarden eindelyk heffen de 
pooten w'él, fchoon de fchouders geklampt zyn , omdat de bevvecging alleen door 
den arm veroorzaakt wordt. 
Eea 
