BESCHRYVING VAN HET PAARD. 
137 
Een breede en open borft maakt de groove paarden zwaar;, maar dit zoude in 
de fyne paarden geen gebrek zyn, die dezelve )ii’t algemeen te eng hebben. 
Hoe korter een paard van rug is, hoe beter het galoppeert op de heupen, maar 
dan flapt het zo wél niet, wyl het middelpunt van beweeging te na by den zadel 
is, en de beryder ’er ongemak van heeft ; indien de mg lang is, gaat het paard ge- 
makkelyker, omdat het meerder vryheid heeft om de beenen uit te ftrekken, maar 
dan galoppeert het moeilyk; wanneer de rug laag en ingedrukt is, zegt men dat 
het paard eenen zadelrug heeft ; dit geeft aan het zelve ligtheid en een fchoon 
voorftcl, dehalsflaat regt en het hoofd verheeven, maar herwordt fchielyk raat 
en kan geene zwaare laften draagen. 
Platte paarden noemt men zulken , welker ribben niet rond genoeg’ maar 
naauw en hangende zyn, dit gebrek belet, dat zy dik worden, de buik zakt en 
valt in, zy zyn lomp en hebben geen langen adem, en hun agterftel is nooit traei, 
maar zv konnen goede lendenen hebben. , , . , • . 
wSneer de buik zig na het agterftel intrekt, gclyk m de windhonden, zegt 
men dat het paard geen lyf heeft, of fmal van darm is; zulke paarden eeten raeefl 
al weini<r en zyn egter zeer moedig: indien de buiklaager dan de ribben valt, en 
te dik is"* zegt men dat het paard een zak of koeijenbuik heeft; mdien met dit al- 
les Vt paard jong is , veel eet, dikwyls kugt, is het te vreezen, dat het dampig 
^^'wanneer' de bnikzyden niet genoeg gevuld zyn , noemt men dezelve opgekop- 
pclde zyden , zyn zy hol , dan is het eene andere mismaaktlieid , en indien de 
laatfle der korte ribben te ver van het heupbeen af, of te kort , is, heeft het paard 
geen lyf genoeg of verheit het zelve ligtelyk; om dit te onderlcheiden zegt men, 
dat het paard de rib te kort heeft. . . . , 
In het algemeen zyn de paarden ontheupt, wanneer zy pyn in eenig deel van 
het accerltel hebben : wanneer de zyden meer dan naar gewoonte flaan , zonder dat 
het paard (lerk vermoeid is , dan is de zyde onfteld ; maar gelchiedt het alleen 
omdat het paard moeilyk adem haalr, wanneer het in beweeiging is, zegt men dat 
het blaafl, of dat het bezwaarlyk adem haalt, indien het minder merkelyk is, en 
men onderlcheidt dit ligtelyk van zulke, welker zyde qngefleld is, omdat de klop- 
pin'ten van het adem haaien ophouden , als her paard in ruft is. 
Wanneer het kruis niet rónd genoeg is van de lendenen tot aan den ftaart, en kort 
fchvnt, omdat het te fchielyk afloopt, wordt dit voor eene onvolmaaktheid ge- 
houden, men noemt die paarden hangbmen , of pruimgatten; 
lenzyndie, welke van ’agcereu niet verheven of uitgeftrekt genoeg ^yn, 
geeft men den naam van muilezel fluiten aan die, marden 
billen plat maakt : deze gebreken hebben geen invloed op de deugd der paarden. 
Wanneer de heupbeenderen re hoog zyn in een paard dat met mage 1. , zegt 
m»n da'- het hooge heupen heeft, maar is het zeer ver, dm zegt men dat het 
mard gehoornd is; gcmeenlylt wordt het zo door de platte ribben en den han- 
denden buik ; dit gebrek geeft altoos eenen fchyn van magerheid: is de eene heup 
fiaeer dan de andere, zegt men ook dat het paard ontheupt is: men kan over 
de gedaante der heupen oordeelen door de plaatfing de knieboog; flaat deze te 
veel naar agter, dan zyn de heupen te lang, en het paard is nooit fleik; en han- 
gen de heupen loodregt over den kogel der agter voeten, dan zyn zy te kort, en 
IF. Ded. S 
