BESCHRYVING VAN HET PAARD. 
141 
de agterfte pooten te veel naar agter Haan, zodat het begin van den Haart ni;t 
loodregt boven de waden Haat, maar meer naar voren, is dit wel met aangenaiun 
voor het oog, maat egter niet zeer moeijelyk voor de paarden, zy koiincn dan 
flegts te lange heupen hebben; dit belet niet, dar zy wél ftippen, maar het agter 
geitel wordt eer onbekwamer dan ineen w’elgemaakt paard, zulke, welker lenen- 
kelen niet naar agter liaan, gelyk het naruurlyk zyn moeH, en wdker hetipsn, 
fchenlcels, en beenen, ineen en dezelfde vlakte liggen, (tappen moeijdyk; ïla;t 
de koot opwaards naar vooren , even of zy ontwrigt was , dan is het ook eeiie 
kvvaade gclleldhcid ; paarden, die op den voorrand der hoef ilun, in plaats van 
op den gehcelen voet, zyn kwalyk geplaatft, en indien zy de ugterbeenen naar 
buiten draaijen, konnen zy mat de heupen geen kragt doen in het afgaan eea-er 
ftcilce, en deinzen met moeite: paarden die, (lil gehoaden wordende, beurtelings 
de pooten bcvvecgen, in plaats van llil te (laan, liggen onder verdenking va 1 ai- 
gewerkt te zyn ; gelyk ook die, welke een der ageer pooten op den rand der hoef 
ilellen , of een der voorvoeten vooruit zetten , en dus Haan blyven , her geen de 
Franfchen” noemen den weg van St. Jacob toonen; deze rcekeiien egter konnen 
twylFelagtig zyn, omdat zy gemeen zyn aan zelcere paarden, die onniHig en vol 
vuurs zyn; andere zyn ’cr, aan welke deze beweegingen, en l< wande houd ngen 
natuurlyk zyn ; en ook kan eenc kerte vermoeidheid er de oorzaak van zyn, en 
zelfs kan die eenen poot doen ophouden in de lugt; want net gebeurt di.twyls ge- 
noeg , dat deze dieren op drie beenen itaan , maar indien zy den agtervoet op den 
rand der hoef laaten fteunen, terwyl zy den eenen voet ophouden, is het zeker, 
dat zy pyn in de beenen hebben. 
Zie daar de voornaamfte reekenen, door welken men de mismaaktheden en gebre- 
ken der paarden kan kennen, ik zoude ’er veel meer hebben konnen noemen, nmr 
de vrees van deze Verhandeling te lang te maakeii heeft my te rug gehouden : ik 
zoude ray zelfs deze uitweiding niet toegelaaten hebben, indien het geen dier betrof, 
aan welks kennis ons veel gelegen is; om jat mén zeer zelden paarden vindt, 
welke geen kvvaade hoedanigheden hebben , en het zeer bezwaarlyk is , zig niet 
te laaten misleiden omtrent de gehreeken van anderen. De keus dezer dieren ver- 
eifchtvcel opmerkzaamheid, ook heeft men dezelve zeer nauwkeurig on lerzog', 
want ik geloof niet, dat ’er eenig ander dier zy , op het welke men zo veele waar- 
neemingen gedaan heeft als op het paard: alles wat ik van de uitwendige deelen 
van deszelfs lighaam gezegd heb, dient alleen om door het uitwendige teleeren , 
wat men van het inwendige verwagten moet, wanneer het pa ird^ in 
is; - - . . 
her dan zyne goede of kwaade hoedanigheden in het werk uelt. . 
De 'Ir. uE'But'FON heeft, in de Natunriyke Hillorie van het paird, dit icnoone 
dier belchreven in den (laat van ruil en beweeging , en deszeKs verfchillende fourten 
van' paardent welken wy tot verfcheiden oogmerken gebrui.ken , te onderzoelreir; 
'en het paard als een byzouder dier te tefchryven, zo inwendig aisj uitwendig, om 
S 3 
