^5» DE NATUURLYKE HISTORIE, 
tien doorbooren: men meent, dat de olie hen niet kan dooden, gelyk zo veele 
andere gekorvenen , maar men pryft dezelve aan tegen de witte wormen , welke 
aan beide einden puntig, en een half voet en meet lang zyn, en tegen die, welke 
eene groote naald gelyken ; men zegt dat zy zeergevaarlyk zyn (a ) : ik heb ’er nooit 
gevonden, in de paarden, die ik heb laaien openen, maar ik vond dikwyls lange 
wormen, en zomtyds zeer witte platte, welke uit verföheidcn ringen beftonden. 
IVlen heeft de kwikmidilelen tegens de kegelagtige wormen aanbevoolen, maar 
dezt'lve niet beproefd; ondertulichen is dat een lïuk van belang; ook zyn de maag 
en ingewanden van een paard zo gefteld , dat zy den aandagt der Geneesheeren zo 
wel als der Natuurbefchouweren moeten na zig trekken ; defpys verteeringgefchiedt 
op eene byzondere wyze, wyl de maag zeer klein is, in vergelyking van het lig- 
haam van het dier, en de kronkeldarm integendeel zeer wyde zakken heeft, welke 
de kleinheid der maag fchynen te vergoeden. Men weet reeds , dat de gefteld heid van 
dit ingewand door de inplanting van den flokdarm de braaking belet, wyl deze iirplan* 
ting fchninfch is, en door eene fluitfpier gedrukt wordt, en ten deele eenen rand 
heeft (^); de uitgeftrekrheid van den kronkeldarm en deszelfs ligging moeten ook 
invloed‘op de maag hebben , en in het geheel op de gefteldheid van het paard , op 
zyne verrigtingen," zicktens, enz; maar .eer wy verder in dit ftuk treeden, moec 
men zig herinneren, dat ons oogmerk is, de verfcheiden foorten van dieren te 
vergelyken , om naderhand uit deze vergelyking licht te trekken ■, voor een yder ia 
het byzonder; der hal ven keer ik tot de belchryvjng van her paard weder. 
De lever ftrekte zig byna zo ver ter linieer als ter regterzyde uit , en was in vier kwab- 
ben verdeeld, waar van de eene tegen het middelrif in het midden ligt; daar waren 
drie vry diepe infnydingen in het onderdeel der kwab , het onderfteunend bindzel , liep 
door de eerfte linker infityding ; aan de linkerzyde was ’er maar eene kwab onder 
aan ; het regter deel der lever beftont uit twee kwabben , waarvan de eene de 
grooifte van allen was, de andere was zeer klein, en lag agter de groote; in de 
kleine kwab was eene fcheiir, welke dezelve in twee ongelyke deden verdeelde, 
welke men in verfcheiden onderwerpen maar voor verhevenheden of verlengingen 
koude neemen , eer dan voor eene onderfcheiden kwab ; de lever was een voet en 
een haIJf in haaregrootfte uitgeflrektheid , de regter kwab was tien duimen en een 
half van boven tot onderen gemeeten; de linker was negen duimen lang, en de 
middelde agr duimen en een half; deze lever woog vier ponden en drie vierdedee*. 
Icn, daar was geen galblaas, maar de leverbuis was zeer dik; de kleur van dit in- 
gewand was zwartagtig , van buiten en van binnen. 
De gedaante der milt was als eene verlengde driehoek, zy lag fchuinfch, met 
het grondgedeelte om hoog en naar agteren, de punt naar beneeden en naaf’voo- 
ren; zy lag tegen de maag in de linkerzyde; de milt was negen duimen en drie 
lynen, en het grondftuk was vier duimen en een half lang, de grootfte dikte was 
tien lynen , zy woog twaalf oneen en een half, zy was grys van buiten , en zwart- 
agtig rood van binnen. 
Het alvleefch ligt tiiffchen de linker nier, de maag, den twaalfvingerigen darm , 
de lever en het eerfte gedeelte van den kronkeldarm, op deszelfs derden zak, 
de gedaante is onregelmatig, ondertulichen . heeft het drie takken waar van de 
eer 
(a) Nouveau parfait Marécbal, par Mr. de Gaesault. pag. aio. 
{b) Mémoires de l' Académie royale des Scünces, 1746. pag. 23. 
