154 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
Het verhemelte was met omtrent zeventien kromme vooren doorloopen welkeï 
bolle zyden n?iar voren Honden, de breedfle waren op het voorde deel^van het 
verhemelte tnirchen de ftangruiratens ; zy waren omtrent agt lynen breed de boos- 
te van derzelver randen was van drie lynen; het middelftè gedeelte is minder verhe- 
ven ; de groeven van het agterfte gedeelte van het verhemelte, zyn in twee selv- 
ke deel^ gedeeld, door eene goot welke in de lengte loopt. 
Het ftrotklapje is punrig, en eindigt met een ktiopje, zodat het na den fluit 
van een hoen gelykt, die platgedrukt is ; de randen van het begin van het ftrot- 
tenhoofd, door de Ipleet of tregterswyze kraakbeenderen gemaakt, hadden yder 
een duim engte en drie lynen dikte; zy waren aan hun onderfte einde zeven iK 
van elkander verwyderd. -‘-tvv.u 
De herflenen waren vier duimen negen lynen lang, drie duimen zeven lynen 
breed, en twee duimen dik; de lengte der kleine herlïènen was van twee duimen 
agt lynen; derzelver grootfle breedte was twee duimen en een lyn en de srootfte 
dikm een duim en vier lynen; de herlïènen woogen veerden oneen en de kleine 
herlienen twee oneen. 
De balzak (^A, PI. Vl.) flont negen duimen van den aars, en flrekte zig om 
laag onder buik ter lengte van een half voet uit, en daar waren maar drie dui- 
men en een half afllanfl tuflehen den balzak , en den mond van de voorhuid; men 
Sr van aflion* ” voelen, welke op zulk een aaumerkelyken afftand 
4>lyting der fponsagtige lighaamen af r5') 
, van net vel ontbloot, was van vier duimen en een half; de voorhuid f £') is 
zeer groot, en maakte verfcheiden plooijen ; het hoofd der roede was byna rdrond 
en een half voet lang en drie of vier duimen in zynen omtrek, en noTmeer aan 
mede?^®’ den ,piswcg ftond een half duim van hef hoofd der 
Men heeft tor nog toe van de mammen der paarden niets geweeten dan het 
geen Aristoteles daar van gefchreeven heeft, die zegt, dat zy ’er geene heb- 
ben , behalven die, welke na hunne moeder selvken 
fchonwer, geeft da’,, geene memmen Tn Saffi V.n bv T? 
die aUeen by zwmige individu's plaats heeff; AristotelJ TOWndfhifS 
^ 1 g ? S=I>oefden (i) in l,e, algen,™ wS S 
van aUe de Schryvers d,e hem aangehaald hebben weet ik 'Ir geen m^Sl 
men der paarden , dienaar hunne m,«dergelyken, befchreeven hebben oSi 
maar de plaats aangeweezen, alwaar zy «aan, hetgeen fchynt ,e &vzen dS 
niemand dezelve oongezien hailr-, bygevolg hadt menïegttegeteven te de Da7t 
■ den geen maranten hadden , zo veel ,e meer, wyl de i,itzonderii,rvan ArisXÏ- 
EES, van die welte na hunne moeder gelyken, te algemeen is ot dat dêlerfv- 
Sckkei^^ookwarafz'''^^'?^^^ aanwyzing dé mammen konden 
, Cc) S ■ te i’^ me<' Wtend , wanneer de Hr. de Bufpon in dit werk 
Cy zeide, dat men zedett Aristoteles wift, dat het paard geene mammen 
ft] ?'«' vatri yïmhM pnéere. Arist. Lit. Ir. Cap. p, 
W “ het ihe Dee, van dn weik; pa|. lo. 
