BESCHRYVING VAN HET PAARD. 
155 
hadt; dit was toen waar, en zoude liet nog Z3'n, indien men dezelve naderhand niet 
' gezien hadt: menmoeft, om dezelve te vinden, geleid worden door eene over- 
eenkomfl:, die zo zeker is, als die, welke men tuflchcn zekere dieren ziet, wel* 
ke elkanderen in zo veele opzigten gelyken, dat men geneigd is om te twyfFdenaaa 
de verfchillen, welke men aan dezelve toefchryft, tot dat men van dezelve wel ver- 
zekerd is ; wanneer ik ook den ezel by het paard vergeleek, fcheenen my deze die- 
ren zo naar elkander te gelyken, dat ik dagt, dat het paard ook mammen hebben 
moeft, om dat ik dezelve in den ezel gezien had, en dat ik dezelve op de voor- 
huid zoeken moeft , om dat de ezel dezelve op zyne voorhuid heeft ; dus door de 
plaatfing van de mammen van den ezel geleid, zag ik juift op de plaats, alwaar die 
van het paard zaten, en vond dezelve ten eerften: zonder deze handleiding, zou- 
de ik dezelve niet gezien hebben , wantzy zyn zo verichoolen, dat men dezelve 
niet zoude konnen vinden, fchoon men’er het oog op lloeg; om deze reden ben 
ik hierover zo breedvoerig geweeft, eer ik de befchry ving der mammen van het 
paard begon. De voorhuid van dit dier maakt een foort van rand om den mond, 
door welke de fchaft uitkomt, het is op dezen rand dat dezelve geplaatft zyn, 
na de zyde van den balzak: daar zyn 'er twee de eene naaft de andere, 
omtrent op een half duim afftands; men onderlcheidt dezelve, door dien het vel 
wat verhoeven is, ter plaatze van ydere raainme, en dat in hetrnidden van deze 
kleine verhevenheid , die rondagtig is , en omtrent tien lynen raiddellyns heeft , 
men eene zeer kleine opcning ziet, maar die zeer zigtbaar is wanneer men dezelve 
eens gezien heeft; en fchoon deze opening, welke die van den tepel is, niet diep 
in het vel gaat, indien men eene infoyding maakt, die door het midden van des- 
zelfs holligheid gaat, ziet men aan wederzydendeinfcheuring die daar een gedeel- 
te van uitraaakte; zie daar het geen ik aan zommige paarden gezien heb, maar het 
was egter niet aan het grootfte getal , want in de meeften , die ik waargenomen 
heb, heb ik geen zeker blyk vau tepel konnen erkennen, fchoon de mammen zeer 
kennelyk waren door liaare verhevenheden in eenigen, zo als die, wellte ten on- 
derwerpe van (P/. dienden ; maar in de andere waren noch tepels noch mam- 
men, het is waar zy waren oud en de voorhuid was verflenfcht, zo dat men zou- 
de konnen denken, dat de mammen ingevallen, en, om zo te Ipreeken, verdwee- 
nen waren, en dat inea dezelve alleen in jonge paarden vindt, welker deelen ge- 
zond en frifch zyn : dit zoude myn gevoelen zyn, indien ik ’er niet door het gezag 
van Aristoteles van afgetrokken wierd , die op dit onderwerp zo veel te meer 
vertrouwen verdient, wyl men niet [kan twylFelen, dat hy niet wel van de zaak 
onderregt zoude zyn geweeft : want dewyl hy wift, dat zommige paarden geen mam- 
men hadden, en andere wel, zo konde hy ook reden hebben om deze te onder- 
fcheiden, door de gelykenis, welke hy hun toefchryft, ten opzigte van Jiiinne 
moeder; want fchoon het voortbrengzel van een paard en van eene merrie niet ge- 
noeg na de merrie gelykt, om, gelyk zy, een wy^e te z\m; ondertuflehen iii- 
dien ’er in andere opzigten veel gelj'kheid is , waarom zoude zy ’er dan ook niet zyn 
ten opzigte der mammen, welke in de moeder altyd te vinden zyn, cii wel genoeg 
gefteld zyn, om ze aan de vrugt mede tedeelcp V daar, indien deze vrugt genoeg 
naarden vader gelykt, niet alleen oni een mannetje te zyn gelyk hy, maar ook indien 
Zy meer naar hem, dan naar de moeder gelykt in andere deelen, is het niet te ver- 
wonderen, dat zig zulks tot de mammen uitftrekr, en dat de vrugt ’er geene van 
V 3 
