156 
de natuurlyke historie. 
H-pn vader ontvangt, die ’er zelf geen heeft i of dezelve zo klein heeft, en zo wer- 
niff geteekend, dat hy ’er niets van aan de vrngt konde mededeelen: men zoude 
omtrent deze zaak nog veel andere redeneeringcn konnen te berde brengen, maar 
de Hukken zouden te voren wel moeten beweezen zyn , en men moert juill wee- 
ten, of de mammen in zom irige paarden verdvvynen , of dat zy hun ten allen tyde 
ontbreeken en of die , welke dezelve hebben, meer naar de moeder dan naar den va- 
der gelyken, enz. De Waarneeraers, welkede voorttceling der paarden in de Itoe- 
terijen konnen nagaan, moeten deze twyffelingen ophelderen : wat hier ook van zy 
het is thans omwyffelbaar, gelyk de Hr.ms Bu?fon zegt («) , dat de mammen 
geen ftandvartig geflagts merk zyn, nog zelfs zigtbaar genoeg , om in de rang- 
fchikkende verdeelingen der viervoetige dieren- gebruikt te worden , gelyk de Hr. 
Linn^.us gemaakt heeft (O; het voorbeeld van het paard zoude hier omtrent tot 
een genoegzaam bewys konnen verltrekkeu, maar wy zullen in het vervolg van 
dit werk ’er nog andere aanhaaien. j n. m 
De linkerbal (G), wordt bloot vertoond, en de regter wordt onderfteld onder 
den balzak gebleeven te zyn-: zy hebben eeiie eyronde gedaante , die wat plat is, 
drie duimen en drie lynen lang, en twee duimen en drie lynen op de breedrte plaats 
breed en een en een half duim dik; de biiinenrte ftolTe was van eene grauwe naar 
het bruin trekkende kleur; de opper-of bovenbal {H) komt uit het voorfte deel 
en zitvaft aan het fcheedevlies , over het welke hy zig uitftrekt, op eenigen af* 
ftand van het voorfte einde van den bal, eene lyn doorloopende , die byna even- 
wydig is aan dat zelfde einde. Den opperbal openende, ziet men zeer duidclyk 
de vaaten, uit welke hy bertaac, deze zyn geelagcig en in verfeheiden kluwentjes op 
gewonden : de breedte van den opperbal is agt lynen aan het voorfte deel (/ ) van 
den bovenrand van den bal, en vyf lynen, op het agterfte deel {Ky, de dikte is 
van twee of drie lynen op dien zelfden rand van deh bal : wanneer de opperbal 
vlak over het agterfte deel van den bal gekomen is, keert hy op zig zei ven t^rug, 
en maakt de afvoerende buis, welke verlcheiden zeer duidelyke- kronkelingen 
maakt en die in een vry groot kluwen (L), vergaderd worden; de afvoerende 
vaatenV/lf N\ hadden twee lynen middellyns, op de lengte van een voet en twee 
duimen ; verder heen werden zy veel dikker (O) ; want zy hadden byna vyftieii 
lynen omtreks , op de lengte van byna zeven duimen , en het overige tot aan den 
plswefr was drie duimen lang , en bad maar eene lyn middellyns. De holligheid 
der afvoerende vaaten was in het dikfte gedeelte wat grooter dan in de andere, maar 
niet naar evenredigheid van de grootte van het vat, wyl de wanden veel dikker 
zyn ter dezer plaatfe, en dat ’et boven dien eene ftoffe uit klieren beftaande in is, 
die in de andere niet gevonden wordt , welke klieren zig met verfeheiden kleine 
mondjes openen in het binnenfte der buis, welker lengte van de ballen tot aan 
den pisweo- een voet en elf duimen was. 
Daar zyw twee koorden (_P QJ welke met een hunner uiterften aan de eerfte wer- 
velbeenderen van den ftaarevaft zynj en zig onder den aars (R), nadat zy denzel- 
ven omtrcloopen hebben, vereenigen ; hunne mlddellyn was omtrent drie lynen , 
zy liepen langs de roedeover den pisvveg (S), en eindigden aan de voorhuid, enz,, 
(ir) ; dezepeezen vindt men in veele. andere dieren ; wy zullen elders van derzei- 
ver gebruik fpreeken. , ... , . 
De blaas , hadt de gedaante van eene omgekeerde peer, welker Iteeiye aan het 
(a) Zie het Ifte Deel van dit Werk, pag. I9* 
(})) LiüH-asi Syjleim Nattir<e., 
