FESCHRYVING VAN HET PAARD. 
159 
de 'navelflreng was een voet lang en in een gedraaid. Wanneer het pisvlies, tot 
aan het einde gekonen is, loopt her over het adervlies, bekleedt het zelve van bin- 
nen , en hegi ’er zig aan, zodat deze twee yliezen, maar een geheel bekleedzcl niaa- 
ken, tvelks binnenfte wandqi doorliet pisvlies (G) gemaakt zyn, en de buitcnde 
door het adervlies hetgeen men by (/i)ziet, en omgekeerd is, om dezelve in de 
figuur te vertonnen; de omtrek der mvelltreng tvasby den navel twee d.iinien , en 
by het adervlies drie duimen , omdat de vaaten grooter werden , naarmaate dat zy 
tot het zelve naderden. 
Het pisvlies van een paard maakt geen geheele beurs of zak, gelyk in de her- 
kaauwende , maar het bekleedt omtrent de helft van dezydin der holligheid , welke 
tulTchen het lam vlies en het adervlies is ; om een denkbeeld tc maaken van deze 
holligheid en van de ruimte welke het pisvlies bellaat, verbeelden wy ons het 
lamvlies als een zak, in welken de vrugc beflooten is, en het pisvlies en adervlies 
als een anderen zak, welke over den eerden heen getrokken cn grooter is, zodat 
'er eene ruimte tufleheu beiden blyft ; het tweede gedeelte van den naveldreng 
doorloopt deze ruimte en verlengt zig van den eerden zak tot den tweedon; het pis- 
vlies bekleedt dit gedeelte van de dreng en alle de binnende zyden van den twee- 
den zak, wiens buiten zyden door het adervlies gemaakt worden , gelyk wy reeds 
gezegd hebben; de mond van den blaasband , welke in de naveldreiyg is, by het 
lamvlies, geeft een dik roodagtig vogt, het welk bevat is in de holligheid, wel- 
ker paaien wy bcfchrecven hebben, en dat eenen pisreuk heeft, voor al wanneer 
het warm is; men vindt ’er lighaamen in van eene vadezelfdandigheid, aan welke 
men den naara van hippomaties gegeeven heeft. 
Men meende voorheen dat het veulen, geworpen wordende, hetzelve op zyn 
voorhoofd hadt; maar ik heb ondervonden, dat dit onwaar is, omdat het onmo- 
gelyk is , dat deze ftoffe , tuffehen het laras-en pisvlies befloten , aan de vnigt 
zoude konnen raaken, of naar buiten komen, zonder dat de vliezen, die hetzel- 
ve bevatten , zouden gelclicurd zyn; maar wanneet de merrie werpt, en de vrugt 
de vliezen breekt, als zy terwaereld komt, dan valt die zelfilandigheid met het uit- 
loopend vogt uit, want geraeenlyk, heeft zy geene gemeenfehap met het lams-of 
pisvlies, ook wordt zy nergens tegen gehouden; de vrugt kan het zelve niet op 
het voorhoofd hebben, dan fiegts in een geval, dat zeer zeldzaam zyn m iet, dat 
is, wanneer het uit zyne vliezen komende dezelve breekt, en ’er een gedeelte van 
op het voorhoofd vaftgehegt blyft: het uitwas (hippomams) moet noodzakelvk in 
dit gedeelte der vliezen liggen, om dat deszelfs gewigt, het naar de laagftcpliat- 
fen dryft; welke ook het naafi: aan de klink is, op het oogenblik , dat ’er het hoofd 
van de vrugt doorgaat; het was genoeg de ligging van de hippomancs wel te ken- 
nen, om zig te verzekeren, dat hy niet aan het voorhoofd van het veulen kan 
vaft zyn: rnaar om deszelfs natuur te kennen, moert men de gedaante onderzoekm, 
welke altoos verlchillende is in verlchillende on^ierwerpen , en dikwyls in het- 
zelfde onderwerp, en dan nagaan, welke eene overeenkomft hetzelve kon heb- 
ben roerde vliezen tuflehen welke het bedooten is, of met de vlocillof, die ’cr 
om heen ligt. Na vcrfcheiden draagende merries te hebben doen openen, zag ik, 
dat ^ och de grootte der klompen , noch hun getal koude bepaald worden , en dat 
men •■erfchefden vondt in hetzelfde onderwerp; cn dat ’er zommige niet grooter 
waren, dan een erwt en miflehien kleiner, tcrvvyl andere vyf of zes oneen wco- 
gen, en drie of vier duim lang waren, en anderhalf of twee duimen breed en om- 
