1Ö4 
DE NATUURL Y K E H I S T O R IE' 
geraamte van het paard verdeeld wordt in drie deelen , welker eerfle de beenderen 
van het yoorfteflel bevat, als die van het hoofd , de wervelbeenderen van den hals’ 
de beenderen der fchouderen, en der voorpooren; de wervelbeenderen van den ru» 
eïi der lendenen , de ribben , de bord , maaken het tweede deel j onder den naatn 
van beenderen, van het Jighaam ; de beenderen van het. agterfteftel zyn die van het 
bekken, van denftaart, en der agterpooten, maaken het derde deel (a\ Deze 
wyze kan^goed zyn , voor zulken , die alleen over het paard handelen, maar zv 
Naruurlyke Hiftorie ougevoegelykheden na zig Qeepen , wanneer men 
alle de dieren met elkander zoude willen vergelyken, en dezelve op den menich 
doen toepaOèn: om deze vergelyking te gemakkelyker te maaken, zullen wv de 
benammgen der beenderen van een menfehelyk geraamte aan die van het mard 
en andere dieren toepaflen, en degewoone orde der Ontleedkunde van den menfeh 
volgen, en met het hoofd beginnen. 
Het hoofd van een paard beltaat byna uit het- zelfde getal van beenderen als 
dat van een menlch^ deze beenderen komen met elkander overeen, en hebben vee* 
Ie on^rlingc gelykheid zo in gedaante als in plaatfing in beide onderwerpen, on-' 
dertulTchen is er groot verfchilin hunne evenredigheid, en in de ge heele gedaan- 
te welke tut hunne vereeniging voortfpruic; het grootfte verfchil wordt veroor- 
zaakt, door de uitgeftrektheid der kaakbeenderen, en van den neus van het paard 
en door de kleinheid van de herlfenpan, in vergelyking van-die deelen in den menfeh : 
het hghaara van het onderkaakbeen van het paard eindigt van voren in de tan-. 
m vereeniging der kaakbeenderen maakt het onderfte 
einde van het aangezigt; de ageerde uitlleekzelen van het onderkaak- 
been zyn zo veerheven, dat zy het agicrhoofdsbeen (5>nder(leunen , op de hoog- 
te der opperhoofdsbeendcren en hooger dan het voorhoofdsbeen, waar door het 
voorhoofd van het paard, m plaats van bolrond te zyn eene vlakte maakt, welke 
m dezelfde ftrekking ligt,, als de eigen been deren- van den neus; deze beenderen 
zyn zeer groot, en ftrekken zig byna zo ver vooruit als de kaakbeenderen. 
Wanneer men dus onderllelt dat het hoofd van het geraamte van een paard i 
zo geplaatft is , dat het Iighaam van het oiidcrfte kaakbeen voor grondftuk f ^ D 
dient , en men het zelve van voren ziet, dan ligt de bovenfte vlakte fchiiinfch naar 
voren en vertoont een eyrond . wiens voorde einde langer , en laager dan het ^tS- 
fte IS, , dit eyrond is in het onderwerp, dat wy befchryven, twee voeten lan'»^ en 
agt duimen en vier lynen in de grootde breedte, welke aan de bovenft^ randin der 
oogpiutenis: dit hoofd, van ter zyden gezien , vertoont een onregelmati<4n driï 
hoek waar van het grondhuk C) oWnt vyftien duimen lang f dSêzvJe 
van den dnehook wordt gemaakt door de lengte van de bovenfte oppervlakte 5) 
van het hoofd , en de andere zyde door de hoogte van de oppervMte rc B), wei 
ke het hoofd vertoont, wanneer men het van agteren ziet: deze obpetvlakte is 
langwerpig, en is omtrent een, voet hoog op zes duimen en drie lynen bree lte in het 
het hoofd m -t het eerlle wervelbeen vandea 
Sr n, V" het bovenfte gedeelte van deze oppervlaltte. Wanneer men het hoofd van 
ÏÏnK- op de bovenfte oppervlakte ligt, om het van oude- 
S tU hSf.? eene eyronde gedaante, bynagelyk als van boven, en men 
ziet den hoek verheven, welke het hghaam van het onderkaakbeen maakt; einda.-- 
(«J ae Cavalerie, par Mr, dj: . Gahsau^t , pag. 
