J 
BESCHRYVING VAN HET PAARD. 163 . 
lyk indien men het in dezen fland van agteren ziet, vindt men dat het eindigt tnnt 
het agterIioofdsbeen,welk eene vreemde gedaante heeft, die men met een olïenkop 
vergeleeken heeft. 
Men begrypt ligtelyk, dat alle deze gedaantens, welke ons tot voorwerpen van 
vergelyking dienen, noch regelmatig in hunnen omtrek, noch vlak, noch vol in 
hunnen inhoiid zyn ; zy zyn integendeel ruwe vertooningen van vcrfcheiden gmi:- 
pen of byeenllellingen , die, fchoon zeer onregelmatig, egter met rege!matio-e ii- 
guuren moeten vergeleeken worden , om ’er een net denkbeeld van te vormcm 
Wanneer men de beenderen der bovenfte oppervlakte van het hoofli van een 
paard nauwkeurig nagaat, moet men zig over de uicgellrektheid der eigen beende- 
ren van den neus verwonderen ; hoe verbaazend groot ook het onderkaakbeen Ichy”- 
ne, het is op verre na zo groot niet, in vergelyking van dat van den nienfcli, als 
de cigenlyke beenderen van den neus, gelyk men uit de volgende afmeetingen zien 
kan. Het onderkaakbeen van het paard heeft twee voeten en een half duim leng- 
te, van het voorfte uitcrlle (zf), tot aan her knokkelswyze uitlleekzel (ö), de 
buiging van den hoek (fii) volgende, daar de eigenlyke neusbeenderen, in dit on- 
derwerp , tien duimen lang zyn ; maar het blykt , dat zy ’cr omtrent elf zoudea 
geweefl: zyn, waren zy aan de punt niet gebrooken gewoed. 
Om een denkbeeld te krygen , van de voornaamfte gedaante van het hoofd van een 
paard, moet men de gedaante en de maaten van het onderkaakbeen wel kennen j 
het voorde deel {/!) eindigt met de liiytanden, zonder dat daar een kin is, des- 
zelfs breedte agter de agterde fnytanden , is twee en een halven duim , en alleen 
een duim en agt lynen ter plaatlè van de Óoote dangruinitens {F), welke de fraal- 
fte is, van daar wordt het allengskenswat breeder tot aan de hoeken (C), welke 
tivflchen het lighaam’, en de agterde uitdeckzels zyn; het kaakbeen van het paard 
derhalven , in plaats van een boog naar vooren te maaken , gelyk in efen menlcli , 
maakt eenen hoek, wiens zyden omtrent een voet lang zyn, van het voorde ein- 
de tot aan de plaats, alwaar de uirdeekende beenderen zig naar boven buigen ; zy 
zyn tien duimen hoog van deze plaats af tot aan het knokkelswyze MÏtlleekzel , en 
elf duimen en een half, tot aan het kroonswyze ukdeekzel, om dat dit hog^jr is 
dan het ander: dit kaakbeen heeft vyf duimen breedte, aan den omtrek van deu 
hoek (C) en maar twee en een half onder de groote inliiyding (D) , welke tuQchen 
de twee uitlleekzels in is: de twee hoeken Haan vier duimen van elkandereu , van 
buiten naar buiten gemeeten , en de knobbelsgewyze uitfteekzelen agt duimem, 
ook van buiten naar buiten gemeeten. 
Uit deze afmeetingen ziet men dat het onderkaakbeen van een paard lang en ITnal' 
is, het is ook van voren zeer laag en van agter zeer verheeven : cn daarom- is ook 
het agterhoofdsbeen , aanhenbovenlïe van het hoofd vaneen paard, en deopening 
der neusgaten (G') byna geheel beneden, omdat daar geen kin is, -en dilt hetmid^ 
dellle van het opperfté kaakbeen maar omtrent twee duimen cn agt lynen hoo'r 
is, drie duimen en een lyn breed , en maar twee duimen en twee lynen , ter plaatie 
van de ftangruimtens of(//)laagen; welke bet fmalile is; maar (iet ofmerkaakbeen 
wordt aanmerkelyk breeder; naarmaate hetzelve het jukbeen nadert (/), zodat hcc 
aan wederzyden zo veel vooruitweekt , als die beenderen; het hoofd van het paarJ 
is daar ter plaatfe zeven duimen- en vier lynOn breed : de beenderen der opperkaak 
loopen niet. tot aan de oogen, gelyk in den menfeh, fchoon zy byna een voet lang 
