SESCHRYVING VAN HET PAARD. 
l/E 
fle en agterfle gedeelte van het eerde been, en de twee volgende eindigen tus* 
fchen het eerfte en tweede been., de twee derde tiilfchenhet tweede en derde been, 
het vierde paar tuflchen het derde en vierde been, het vyfde paar tiiiïchen het 
vierde en vytde been, eindelyk het zesde, zevende, en agtfte paar eindigen aan 
dezyden van het vyl'de been , hetwelk uit twee beenderen beftaat, die door den 
ouderdom vereenigd zyn. 
De wervelbeenderen der lendenen zyn zes in getal in het geraamte, naar hetwelk 
deze befchryving gemaakt is ; maar het zelve met verlche onderwerpen vergely- 
kende, heb ik gezien, dat het getal der wervelbeenderen van de lendenen ver- 
fchilt in verfchUlende paarden, en dat ’er in zommige maar vyf en in andere zes 
zyn : die van dit geraamte gelyken veel na de laatfte wervelbeenderen van den rug, 
vooral door de doornagtige.uitdeekzelen, welke byna dezelfde lengte en dezelfde 
breedte hebben , en ook naar vooren geboogen zyn ; de .lighaainen der lenden 
wervelbeenderen hebben ook byna dezelfde lengte, maar de bykomende uitfteek- 
zeis zyn zeer lang en zeer breed, men zoude dezelve voor kleine ribben houden j 
die van het tweede wervelbeen der lendenen {h) zja de langde, en zyn byna vier en 
een half duim; die van het eerde (0 het derde (^)zyn even groot, maar een 
weinig korter, dan die van het tweede, die van het vierde_(/) en van het vyfde 
(m) zyn nog kleiner, maar die van het zesde («) zyn maar drie duimen ; de breedte 
van deze uitdeekzelen loopt tot twee duimen en drie lynen, en is zeer onregel- 
maatig, de uitdeekzels der drie laatde wervelbeenderen raaken elkander en zynon- 
derling famengehegt ; de wervelbeenderen dep lendenen zyn tot twee duimen lang. 
Het heiligbeen van het paard is driehoekig , het hadt in verfcheiden paarden van 
middeJbaarc grootte omtrent de lengte van zeven duimen en was zeven duimen 
breed aan zyn voorfte einde, welk een cirkelboog maakt, holrond van voren; het 
heeft vier gaten aan yder zyde, en fchynt uit vyf vaifche wervelbeenderen, welke 
yder hun doornagtig uitdeekzel hebben , fiamgedeld te zyn; heteerfle is dun,final 
en naar agter geboogen; het tweede is hooger, het is twee en een half duim lang ; 
de andere -vermin deren allengskens, zodat het laatde maar anderhalfduim hoog is : 
bet tweede is het breedfle , zynde anderhalf duim breed aan deszelfs einde , de an- 
dere zyn minder vooral het laatftc, dat maar een duim breed is, in het midden vaa 
de hoogte. * . 
De ftaart (o p') van dit geraamte is maar omtrent een voet en een halflang, en 
beftaat uit dertien vaifche wervelbeenderen , maar in een verfch onderwerp Jieb ik 
’er vyfticn geteld; en ik heb reden om te gelooven, dat ’er eenige ontbraaken, 
want volgens verfcheiden Schryvers (/>) moeten ’er zeventien zyn : in het geraam- 
te dat ik befchryve, hebben de twee eerde doornagtige uitdeekzelen; alle de 
vaifche wervelbeenderen, uit welke de daart bedaar, hebben cenigen fchyn van 
uitdeekzelen, zy worden allengskens koi ter en dunner, zodat het laatde maar een 
duim lang is en drie lynen middellyns heeft op zyne dunde plaats. 
Het bekken bedaar uit dezelfde beenderen als. by den raenfeh, maar hunne 
evenredigheden zyn zeer verfchiilende, en hunne plaats komt met de houding van 
(fl) Le vraye connoijjance du Chsval, ^c. avec V Anatomie du Ruyni, Tab. 37. ^ 53. Elémetls. 
de Cavalerie, par Mr. db tA Guebiniere, pag. 180, 
