BESCHRYVING VAN HET PAARD. 
173 
Het fchouderblad van het paard is driehoekig, doch veel lanTwerpitrer dan in deii 
nienlch, daar is geen uitlteekzel , nochileutelbeen ; de paasvvyze hollfgheiJ is twee 
duimen en zeven lyneii langen twee duimen en eene lyn breed- het ravenb'ks 
uitlleckzel, maakt geen bek gelyk by den menlch, miar flegts eene knobbel i 
die twee kleine verhevenheden heeft aan de voorde zyde en naar binnen : de 
lengte van het fchoiiderblad van den voorden rand der p inswyze hoili<Th''ii' tot 
aan de grondlyn (0 van het been, is veertien duimen en drie lynen: het vroiidduk 
van het fdiouderbeen is vyf duimen en een halflang, de agrerite hoek is" ibiioec 
dan de voorlle; de agterfte zyde is veertien duimen en twee lynen lanv, van het 
einde van het grondftiik, tot aan den agterften rand van de pansgewyze holligheid; 
de vootite zyde is vyftien duimen lang van d«i voorden hoek, tot aan het einde 
der knobbel j het Ichoudorblad is maar drie duimen breed, en op vier duimen drié 
lynen boven den bovenden rand der panswyze huüigheid, begint her duornagtig 
uitfteekzel, («) van het fchoiiderblad ; dit wordt. allehgskens hooger, zodat herin 
•het midden van deszelfs lengte een duim en een halfhoog is, het loopt vervol- 
gens tot aan het grondftiik en neemt allengskcns af, tot dat het met het grondituk 
gel 3 'k loopt dit in de lengte loopen de uitileekzel is zo geplaatn:, dar deze doorn 
aan de voorfte zyde van het fchouderblad byna een derde van dit uitlleckzel is ,, 
en twee derde aan de agterzyde. 
Het fchouderbeen is kort in vergelyking' van dat van den nienlch, het is 
maar twaalf cn een half duim lang cn heeft zes duimen en een half ovntrek, aan 
de kleinfle plaats; het hoofd is drie duimen en eene lyn lang, iii eene revte lyn 
van voren naar agter gemeeten, en omtrent twee duimen en negen lynen fireed'; 
het IS wn voren, een weinig na de zyden,door vyf uitlleekzelen omgeeven, een 
binnenft, een buitenlij en drie voorfte; tulTchen deze drie laatftezyn twee groo- 
te groeven , daar in een menlch maar twee verhevenheden en eene groef zyn: 
de voorlle verhevenheid digc by de buiieulle, loopt iir een paard in de lengte 
naar beneeden , deze verlenging maakt eene knobbel onder het uitileekzel , en llrekt 
zig uit tot byna op het midden van het been ter lengte van drie duimen, en ein- 
digt in een dik uitileekzel. Het dnderlle deel van het been is byna gelyk aan dat 
van het Ichoutlerbeen in een menfeh, behalven dat in het fchouderbeen van het 
paard, het agterlle deel, dat de ellcboogsknokkel ontvangt, meer naar buiten ge- 
draaid, dieper, langer ,_eii fmallcr is, dan by den menfeh, en dat de randen der 
katrollen zo verheven niet zyn , en de knobbels meer op de zyden en naar ag- 
ter uitlpringen ; het onderlle einde van het fchouderbeen is drie duimen en drie ly- 
nen breed, en drie duimen en tien lynen dik aan de binnenfle zj'de. 
Het groote verfchil, hetwelk zig tulièhen de beenderen van de voorpooten van 
het paard en die van den arm van den menlch opdoet, begint zig aan dé been- 
deren van den voorarm te vertoonen, vooral in het armbeen; dit been=, dat in den 
menfeh, zig tot de vuill uitllrekr, eii van de kleine cllepj'p wel onderfcheiden 
en tot aan het einde toe even dik is, Ichj’ntin een paard ten grootllen deele laiiën- 
gegroeid, men ziet alfeen dat het bovenile deel evenredig is aan dat van een 
menfeh. 
Het allcrgrootfle verfchil, welk' men tulTchen de geledingen van de beenderen 
van een paard, endie-van den menfeh vindt, is in den elleboog; het paard heeft 
geen beweeging van voor of agter overhelling, de einden der\oörpooten Haam 
Y a 
