BESCHRYVING VAN HET PAARD. 175. 
menfch, en aan de zyden platter; de kleine draaijer is ook aan de tecrenoverftaande 
zyde dunner, en een weinig laager, daar is een uitllea;kzel, dat wat dikker is 
dan de kleine draaijer, en van voren krom, men ziet hetzelve in den niinfch bvna 
niet ,* het lighaara van het been zelf is niet naar voren geboogen , gclyk in het diiebeen 
van den menfch , men kan ook de drie cppervlaktens zo wel niet ondericheiden 
het beeft zeven en een half duim omtreks; het onderfle einde is gelvk aan d ir 
van een menfch, behal ven, dat de knokkels maer uitlieeken , en de Wtens 
zyn, en de binnenlle knokkel meer verheven isnaar voren, dan de buiten fte waw 
van het tepndpl m een menfch plaatsheeft; dit einde der dije is vier duimen en 
vyf lynen breed, en vyf duimen twee lynen aan de diklle plaats. 
De kmefohyf ( I ) van het paard gelykt eenigzins naar die van een menfch,. 
maar daar is veel onderfcheid wanneer men dezelve nader belchoinvt ; het deel 
welk met het onderlle in een menfch overeenkomt, is veel langer, de zyden fprin- 
gen ook meer uit, en de oppervlakten zyn ongelyker: dit been is drie duimen 'lan o- 
en breed, en op de dikfte plaats een diiim en negen lynen;. men heeft hetzelve - 
het vierkante been genoemd , en het is rnitsgcwyze geplaatft. 
De fcheen (z) des paardsis inhaare evenredigheid korter, dan in den menfch , - 
zynde maar vyftien duimen lang, het boven einde komt naby de fcheen van een 
menfch, behal ven dat- de randen meer uitfpringen, en da;rr eene groef boven op den 
feherpen kant van het been is, welke veel verhevener is, dan by een menfch; het 
hoofd van het fcheenbeeii van een paard is vier duimen en twee lynen breed • en 
vier duimen en drie lynen aan dedikftc plaats: het lighaam van het b-^en is bvna 
driehoekig, gelyk dat van een menfch; maar degraatèn zyn zo feherp n'et het 
heeft vyf duimen efn agt lynen omtreks, op de raiddelfte breedte een wcini^niaa*- 
onder: het onderfle einde van het fcheenbeen van een paard verfchjlt van dnt vair 
een menfch, door dat het, om zo te fpreeken, twee enkels heelt; de binnenlle is 
zo veel niet na beneden geflrekt als by een menfch, noch ook zo dik naar even- 
redigheid-; de buitenfte beflaat de holligheid , welke in den menfch dient om het 
kuitbeen te ontvangen : het verwulfdet holligheid, is in een regter en linker verwulf 
gedeeld, door eene verhevenheid, die naar evenredigheid veel gtootcr i» dan in - 
den menfch, en die van binnen naar buiten zeer fchiiinfch loopt: dit nirerfle van 
het fcheenbeen is drie duimen en drie lynen breed van den eenen enkel tot dén 
anderen , en tien duimen dik aan de binnenfle zyde, alwaar hetzelve het dikfl is. 
Daar is- aan de buitenzyde van het bovendeel der fcheen een doorn f welke het 
kuitbeen fchynt te verbeelden, hy geleedt-zig, gelyk dat, met de fcheen , 'door 
eene foort van knobbelagtigheid, die agt lynen breed, en een hsif duim dik was 
in een onderwerp van middelmatige grootte , want deze doorn was niet wel be- 
waard in het geraamte, dat ikbefchryf: die knobbelagtigheid is, orri zo te zeggen, 
het hoofd van den doorn, welke zig ter lengte van omtrent geven duimen naar 
beheden uirflrekt, laatcnde eene vry groore niimte tuflcfaen zig en het fcheenbeen: 
2y is zeer dun, en kómt met Imr onderfle einde nader by de’llchecn, welke dlir 
door 'een bindzel aan vaflgehegt is. 
De voorhand •(4') van bet paard bef sat oir zeven beenderen , in twee reïen o-p- 
fchikt, welke maar vy^-ep-twimig lyiicir hoog zyn in- Iwt midden van de voorde - • 
vlakte; daar zyn ’cr vier in den eerften gelyk by den menfch, maar men vindt dia- 
®aar drie in den tweeden ;.het.ecifce beentje van den eerfien rang geiykt eem>-.^. 
