DE N A T U U Pv L Y K E H I S T O R I E, 
576 
7,ins naar het fchuitbeentje , het tweedenaar het maanbeentje, het derde naar het 
wigbeemje; maar het vierde heeft niets met het crvvc gelyke beentje gemeen, dan 
de plaats, want het isved grooter .naar evenredigheid : de beentjes van den twee- 
den rang verfchillen meer van die in de voorhand van den raenfch , dan die van 
den eerden rang, zy verfchillen door hunne hoogte, die byna in allen gelyk is, 
door hunne gedaan ,e cii getal; ten opzigte van hun getal intufichen, fchynt het 
tweede beentje breed genoeg om de.plaats van het tafelsgewyze beentje en heegroo- 
te handbeen van den menfdi te vervullen; en het geene deze gelykheid kan ver- 
fcerken, is, dat het derde beentje van den twééden rang in de voorhand van het 
paard vry wei gelykt na het haaksgewyze beentje van den menfeh , wyl daar ook 
een krom uitfceekzd is. 
De voorvoet (5} van het paard beftaat uit zes beentjes, fchoon ’er zeven zyn 
Ln den voorvoet van den raenfch; men kan intufiTclien deze twee deden verge- 
lykcn en daarin veel gelykheid vinden : het hielbeen (6) verfchilt niet veel van 
dat van den menfeh, dan in de plaatfing, die loodregt is, een weinig fchuinfch 
van beneden naar boven en van voren naar agtereu , in plaats van horizontaal te 
zyn en een weinig fchuinfch te loopen van voren naar agteren en van boven naar 
onderen, en dat de knobbelagtigheid in evenredigheid zo dik nier is, dan in den 
ïnenfch, en datzy vanbinnen dunner is; dit been is vier diairacn en zeven lynen 
lang, en fiegts elf lynen aan dc dunfte plaats. 
De koot (7! van het paard gelykt zeer veel naar die van een raenfch, vooral 
in de plaatfing; de gedaante verlchilt alleen, door dien dit been geen uitfteekzel 
heeft, en dat de holte der voorfte oppervlakte, die overeenkomt met debovenfte 
oppervlakte van dit zelfde been in den menfeh , veel dieper is , en van voren naar 
ageer en van binnen naar buiten loopt, zo wel als de verhevenheid boven hetver- 
wulfzel der holligheid van het ondcrüc gedeelte des fcheenbeens; onder de koot van 
het paard is ’er een diin been, welk men met het fchuitsgewyze been kan vergely- 
ken; het teerlingsbeen is kenbaar genoeg, door deszelfs plaatfing onder. het hiel- 
been, welke overeenkomt met de voorfte plaatfing van dit been in den raenfch, 
en zelfs, door zyne gedaante. Het been, dat . in een paard onder het fchnicbcen 
is, beftaat de plaats, welke in den raenfch door de twee wigswyze beenderen ver-, 
yuld is, en men kan in het paard gemakkelyk het derde vinden, door deszelfs plaat- 
èng onder het agterfte deel en het buitenfte van het fchnitbeen : -dit been en dat, 
hetwelk de plaats van de twee eerfte wigswyze beentjes in het paard beftaat , faa- 
mengemeeten, waren maar dertien lynen hoog. 
Het overige van de beenderen in de vier pooten van een paard zyn, op eenige 
afoiectingen na , genoeg aan elkander gelyk, derhalven zullen wy de befchryving 
van dc beenderen der vier pooten in eene befchryving fimen neeracn. 
De fcheen beenderen (^) zyn van agter vergezeld van twee kleine beentjes (9) die . 
lang zyn en van onderen puntig uidoopen , en den naara van doornen draagen ; 
men kan ligtelyk oordeclen uit de geleedingen van de fclieeubeenderen , en hunne 
doornen, iWt die van de voorhand en voorvoet, dat de binnenfte doornen van 
yder der fclieenbcen deren overeenkomen met de eerfte beenderen van de agterhand en 
agtervoet van den menfeh , en dat de doornen der buiienzyde overeenkomen met 
het vyfde been van die twee deden in een raenfch : ik tel vyf beentjes in de agter- 
haiidv gelyk ook in den agtervoet, volgens het gebruik der oude Ontleeders ; de. 
fcheen- 
c 
