BESCHRYVING VAN HET K ABINET. 
ne kleine doorfneeden is; dit eyrond zoude, indien het geheel was in de voor- 
voeten zeven dmmen en twee lynen lang zyn, en de kleine as omtrent vier dui- 
men , en m de agterfte pooten zoude de gioote as maar omtrent zes duimen zvn en 
de kleine drie duimen en negen lynén ; de agterfte rand der binnenfle oppervlakte 
IS uitgefiieeden ter diepte van omtrent twee duimen in de voorvoeten en fleirfq 
anderhalf duim in de agcervoeten: door middel dezer uit/iiyding en van het le- 
deelce van het eyrond, hetwelk het hielbeen, van voren en ter zyden maakt ht 
pyptmen %elyk, dat de binnenfte oppervlakte plat zynde, de gedaamc van een 
hoefyzer hebben moet; het is ook wat hol; de voorfte oppervlakte en die van de 
m een hli f geboogen , van vooren heeft het twee 
en een half duim icnuinlche hoogte ; de bovenfte oppervlakte is evenrediff aan de 
binnenlte van het kroonbeen, met hetwelk het hielbeen ziggeleedt; deze opper- 
vlakte is van vooren naar agter en van boven naar onder geboogen, zodat de twee 
takken, welke dit been van agter maakt, maar omtrent eenen duim en vyf lynen 
hoog zyn ; het hielbeen is zeer poreus ; en heeft in de voorpooten maar eenen 
duim en tien lynen hoogte loodregt geraeeten aan de hoogfte plaats, en twee dui- 
men en eene lyn aan de agtervoeten. 
Daar is agter de geleeding van het hielbeen met het kroonbeen, een klein lang- 
werpig beentje (14) dwars geplaatft, dat men het nootbeentjeofdeonderkeninoemt* 
dit been is twee duimen en twee lynen lang, in het midden tien lynen breed en 
anderhalf duim dik. ’ 
Het paard en alle de gehoefde verfcliillen meer van andere dieren , door de ooo- 
t^, dan door eemg ander gedeelte, en dit verfchil begint zie eerft reet aan de 
vingeren te openbaaren, want de arm en dedijc van een paard, welke met den voor- 
artn en het been van een menlch overeenkomen, hebben yder twee beenderen, 
wyl het fchouderbeen bjma geheel, cn het kuitbeen duidelyk genoegis, om het 
te kennen ; in de hand en voet van het paard is maar een been minder dan in den 
raenfch , en dit fchynt nog vergoed te zyn door een van de beenderen der voor- 
hand en van den voorvoet, welk naar evenredigheid zo uitgefirekt is in het paard 
als de twee beenderen, welke met dezelve overeenkomen in de voorhand en den 
voorvoet van een nienich; wy hebben getoond, dat de pypen en hunne doornen, 
de vyf beenderen van de agterhand en den agtervoet van den menfeh moeiten ver- 
beelden, maar het paard en alle gehoefde verichillen volftrekkelyk van andere die- 
ren door het getal der vingeren; het paard heeft ’er maar een aan yder voet; dit 
is een vaft kenmerk zonder eenige verandering , en in den eerften opllag zigt- 
baar, en dus bet befte dat men gebruiken kan in de rangichikkende verdeelingen : 
ook is dit aan Aristoteles niet ontliiapc, die, ichoon zeer tegen de breede verdee- 
lingen der dieren in verfchillende geflagten , egter niet heeft konnen nalaaten de 
voornaamfte geflagten der viervoetigen , door de kenmerken van gehoefde, gevork- 
te, en gefpleeten voeten te onderfcheiden. 
