V A ^ DEN E 2 E L. 
185 
DE E Z E L (*). 
jg itJSji Sg: ;r dier, zelfs met oplettende oogen en in verfcheiden byzonderheden ; 
Ü 
befdiouwd zynde, fchynt niet dan een ontaard paard te zyn; de volko- 
men gelykheid van maakzel in de hariènen, de longen, de maag, dein- 
gewands-buis , het hart, de lever, de andere ingewanden; en de groote 
gelykheid van het lighaam , van de beenen , de voeten , en van het geraamte in ’t 
geheel, fchynen dat denkbeeld te onderlleunen ; men zoude de geringe verlchei- 
denheden , die tufichen deze twee dieren gevonden worden , kunnen toefchry ven • 
aan een zeer langen en aanhoudenden invloed van het klimaat, van het voedzel, 
en aan eene toevallige opvolging van verfcheiden gellagtcn van kleine, wilde, 
half verbafterde paardjes, die alFengs nog meer verballerd, die geheel verlaagd en 
vervallen, en eindelyk derwyze veranderd, waren, dat zy in onze oogeu eene 
nieuwe en bedendige foort hebben voortgebragt , of liever eene opvolging van 
gelyke individu’s, die allen eveneens gebrekkig zyn , en zoveel van de paarden 
Verfchillen, dat wy hen als verichillende dieren kunnen aanmerken. IJit denkbeeld 
fchyiit hier door nog begunftigd te worden , omdat de paarden in de kleur vaii hun 
hair veel meer verfchillen dan de ezels, en omdat zy gevblgelyk reeds van langer 
tyd tamme of huiflelyke dieren geweell zyn , dewyl alle huilTelyke dieren meer 
in kleur verfchillen dan de wilde deren van dezelfde foort; enookomdatderaeefte 
wilde paarden, daar de Reizigers van fpreeken, klein van gelhlte zyn, en, even 
als de ezels, grauw hair, een kaaien ftaarc, en die van onderen ruig is, hebben; 
en eindelyk omdat ’cr wilde, en zelfs tamme paarden zyn, die de zwarte llrecp 
op den riig Jicbben, benevens andere kenmerken, die hen nog nader by de vvikie 
of tamme ézels brengen, . 
Zo men aan den anderen kant acht geeft op de verfchillen van geitel, van in- 
iorft, van zeden, van alles, met één woord, wat van' de geleeding dezer die- 
ren afhangt, zo men inzonderheid let op de onmogclykheid om dezelve te ver- 
mengen , om ’er een gciueen foort , of zelfs een tulïchen foort , van te maaken , c 
welk voortg=*plant kan worden, fchynt mainog meer grond te hebben om te den- 
ken , dat dit' twee dieren dk van eene onderfcheiden fjort zyn , waar van de eene 
zo oud is als de andere, en die in haaren eerllen oorfprong zo wezendlyk ver- 
fcbillen als zy tegenwoordig doen; eh wel te meer, omdat de ezel zaaklyk van 
het paard veilchilt door de kleinheid van zyn maakzcl . 
ile lengte der uoren, de hardheid van t vel, 
de grootte van den kop, 
't vel, de nar.kthcid jvan den flaart, de ge- 
daa'nüTwinTiet kruis, gelyk ook van de deden, die daar aan grenzen, door de 
ftem, dc graagte, de wyze van drinken, eiiz. Hebben dan de ezel en het paard 
ti^rzelfdenoorlprong? zyn zy, gelyk de Naanilyftmaakers zeggen, van het zelf- 
de gezin ? of zyn zy thans verfchillcnde dieren, en zyn zy dar altoos geweeü? 
Deze vraag, waarvan de Natuuronderzoeker ligtelyk de algemeenheid, de moei- 
(*) De 
aanfeh Care 
in 't Hoogi 
fK DseL 
t Perli- 
rans Ane, 
3 
/ 
