VAN DEN EZEL. 
i8;i' 
oordeelen , of die heimelyke overeenkomfl niet verwonderlyker is dan de fchynbaa* 
re verfchillen ? en of die ftandvaftige eenpaarigheid , en dat agtervolgd ont werp van 
den raenfch tot de viervoerige dieren, van de viervoetige dieren tot de walvifch- 
aartige, van de walvifch-aartige tot de vogelen, van de vogelen tot de kruipende, 
van de kruipende tot de villchen, enz, waaryi de wezendlyke deelen, gelyk het 
hart, de ingewanden , de ruggraat, de zintuigen, enz, altoos gevonden worden, 
niet ichynen aan te wyzen, dat het Opperwezen, de dieren fcheppende, niet dan 
één denkbeeld heeft vvillen volgen, en dat denkbeeld terzelfder tyd op alle moge- 
lyke wyzen verfcheiden^ maakea, opdat de menfch zig eveneens over de heerljdc- 
heid en grootheid der uitvoering en de eenvoudigheid van het ontwerp verwon* 
deren zoude? 
Uit dit oogpunt befchouwd, zoude niet flegts de ezel en het paard, maar zelfs 
de menlch, de aap, de viervoetige dieren, en alle dieren, aangemerkt kunnen 
worden als flegts één gezin uitmaakende j maar moet men daar uit befluitcn , dat 
’er in dit groot en talryk gezin, ’t welk God alleen heeft ontworpen en uit niets 
doen voortkomen, nog andere kleine gezinnen zyn, door de Natuur ontworpen, 
endoor den tyd voorcgebragt, en waar van zommige flegts uit twee individu’s zou- 
den beftaan-, gelyk het paard en de ezel; andere uit vcrfcheiden individu’s gelyk die 
van het wezeltje, de huismarter, de bofchmarter, de fret, enz? En 'dat ’er even- 
eens onder de planten gezinnen van tien, twintig, dertig, enz, planten zyn? 
Zo deze gezinnen inderdaad beftonden, zouden zy zig niet hebben kunnen for* 
meeren dan door de vermenging, de opvolgende verlcheidenlieid , en de verbad?* 
ring der oorfpronkelyke loorten; en zo men eens toeftaat, dat ’er gezinnen onder 
de planten en onder de dieren zyn, dat de ezel van het gezin van ’t paard is, en 
dat^hy ’er niet van verfrliilt, dan omdat hy verballcrd is, zal men eveneens kun- 
nen zeggen , dat de aap van het gezin van den menfcli is, en'een verbaflerd menlch, 
is, en dat de menlch en de aap éénen gemeenen oorfprong gehad hebben gelyk 
het paard en de ezel; dat ydere familie, zo wel onder de dieren als onder de plan- 
ten , maar éénen ftam heeft gehad , en zelfs dat alle dieren van een enkeld dier 
zyn gekomen, hetwelk, in vervolg van tyd, naarmaate het zig volmaakt heeft of 
verbafterd is , alle de raflen der andere dieren heeft voortgebragt. 
De Natiuirbefchouwers, die de gezinnen ouder de dieren en planten zo ligt- 
vaardig vaftftellen, fchyncn de volkomen uicgelirektheid van alle die gevolgen niet 
gevoeld te hebben, als waar door het onmiddelyk voonbrengzel derl’eheppingtot 
zulk een klein getal van individu’s gebragt zoude worden als men zou goedvinden; 
want, zo het eens beweezen ware, dat men deze gezinnen met reden koude vaft- 
flellen; zo het doorgong, dat ’er onder de dieren, en zelfs onder de planten, ik zeg 
niet vcrfcheiden lborcen , maar flegts ééne enkele ibort ware, die door de verbas- 
tering van eene andéte fbort ware voortgebragt, zo het waarheid was , dat de ezel 
niet dan als een verbafterd paard befchouwd moeft worden , zouden ’er gcene paaien 
meer te ftellen zyn aan de magt der Natuur, en men zoude mogen denken, dat zy 
uit één wezen met der tyd alle de andere geledigde wezens hadt voortgebragt. 
Maar neen; het is door de openbaaring zeker, dat alle de dieren eveneens deel 
hebben in de gunft der fchepping; dat de twee eerden van ydere fbort, en van alle 
foorten, geheel geformeerd uit de handen van den Schepper te voorfchyn zyn ge- 
komen, en men moet denken, dat zy toen ten naaften by zodanig waren als zv 
A a .3 
