VAN DEN ezel; 
ïfp 
twee honden niet dan een zelfde foort, naardien zy individu’s voortbrengen, diè 
zelve andere kunnen voort brengen, daar hei paard en de ezel zekerlyk van ver- 
fcliillecde loorten zyn, naardien zy niets dan. verbalterde en onvrugtbaare indivi* 
du’s te lamen teelen. 
Het is dan in het kenmerkend , in het onderfcheidend , verfchil der foorten , dat 
de tiiflchenruimtens, of afftandeti, van defehadinvingen der Natuur duidclyk en bed 
getekend zyn; men zoude zelfs kunnen zeggen, dat deze afdanden tuüchen de 
foorten de gelykde en mind veranderlyke van allen zyn, naardien men altoos ee- 
ne linie van afïeheiding tiificiien twee foorten trekken kan, dat is te zeggen, uis- 
Ichen twee opvolgingen van individu’s, die zig hervoortbrengen en die zig niet mee 
maikanderen.kutinen vermengen, gclyk men ook in eene zelfde foort twee opvoi- 
ghtgen van individu’s kan vereenigdn, die zig hervoortbrengen door zia: te vermen- 
gen : dit pgnt is het befteiidigd en meed valt, dat vvy in de Natuurlyke HilLorie 
hebben; alle de andere overeenkomden , alle de andere verlcheidenheden , d.iarmeii 
zig in de vergelyking der wezens van zou mogen bedienen, zyn nochzo dandvas- 
tig, nochzo wezendlyk, noch zo zéker: die tulTchenruimren zullen ook de eeni- 
ge, linies van.affcheiding zyn, welke men in ons werk vinden zal; wy zullen de we- 
zens niet. anders verdeelen dan zy inderdaad verdeeld zyn; ydere foort, ydere op- 
volging van individu’s, die zig her voortbrengen, en zig niet met andere vermen- 
gen, zal op zig zelve bdchouwd eii afzonderlyk verhandeld worden, en wy 
zuilen ons van de gezinnen , van de gc(lagten,van deorde’s,ea de klallen , even wei- 
nig bedienen als de Natuur zelve doet. 
Gelyk de f'Ortdan niets anders is dan eene llandvaldige opvolging van iudi'/i- 
dü’s, die gelyk zyn en die.zig hervoortbrcngen , zo is het klaar, dat die benaaming 
zig niet dan tot dieren en planten moet uititrokken, en dat het door een misbruik; 
der termen of denkbeelden is" dat de Woordlyllmaakers dezelve gebezigd hebben 
om de verlchiüende mincraalen uit te drukken ; men moet het, yzer niet als eene 
foort, cn het lood alsetne andere foort, maar flegrs als tvt'ee verfchillende metaa- 
Icn befchouwen ; en men zal in onze Vcrhandeliogovcr dcmineraalen zien, dat de 
linies van. affehei ding, welke wy in de verdeeiing der'raineraale (loiïen gebrttikea 
zufen, zeer verfchillende zullen zyn van die, welke wy voor de dieFcn cn voor 
de' planten bezgen. 
Maar om tot de verbnflering der wezens, en byzorrlcrlyk tot die der dieren, 
weer te komen, zo Iaat on,s de beweegingon tier Natuur in de verfdieidenhe ien , 
Wi.ilke zy aanbiedt , nog nader waarneenien.oa onderzoeken ; cn gelyk de menlche- 
lyke foort ons bell bekend is, zo laar on.s zien tor lioc verre zig die bevveegingcn 
van veiTcheidcnheid ukilrckken. JJe menfchm vcrfehilien van wit-tor zwart in de 
kleur, vn nkeld tot’dubbdd in de hoogte van gefbilce, in dikte, en vaardig- 
h id, iu k-ogr, enz, en va t alles x)f niets .ten opzig e van den geefl; maar, 
lyk die laatfle hocdanigh.nd niet tot dell tf bohoorr , zo moet zy hic-t niet in a.an- 
mat'kbig getto tien worden.; de andere /yn de gewo tnc verlcheidcnhe.ien der Na- 
tuur, diè van den invlo.td van het klim.itr cn het voedzel komen;' maar die ver- 
fohi'len van kl ■uren geiblte beletten utóc dat 4o Negeren de Blanke, de Laplau- 
der en de dntagonier de Reus en de D.verg. m.’t malkandercn individu’s voo'-t* 
brengen, dreize-' zig hervoortbrengen-, die-voorcteelen kunnen, en dat,, byge- 
volg, die raenfciieiij in fchyu zo vericiiiHende , ullca vaa eene en dezdflis 
A-a. 3. 
