192 DE N>A T ü U R L‘ Y K E H I S T ö R IE, 
deren, ovcrgelanten , wel verre van door zyne opvoeding beter te worden of te win- 
nen , daar integendeel niet dan by verliezen kan ; en zo hy nier een bron-wel van 
goede hoedanigheden in zyne gv’aaitheid hadt, zoude hy alle goede hoedunighe-- 
den inderdaad afleggen, en de'tegenovetflaande llegte door zuHi: ee.ie ben.n iehng 
noodwendig aanneemen moeten ^ hy is het Ipeelting, de vryfpaal, de voetveeg, 
van Einpc kinkels, die hem met den (lok in de ha', d geleiden , die hem liaan, die 
hem overlaaden, hem vermoeijen, hemplaagen, zonder eenige voorzorg of nie- 
delyden: men neemt niet in aanmerking, dat de ezel van zig zelven, en ten op- 
zigtevanons, het fehoonit, het bell gemaakt, het meed; onderlchoiden , dier zou 
•zyn, zo het paard niet in de wereld ware, en dat het nu niet den eerden, imar 
den tweeden, rang bekleedt, en even daar door nis niets fchync te word. n; het is 
de ver'relyking, die hem verlaagt; men befchouwt, men beoordeelt , hem r.iei in 
zig zefven , maar met betrekking tot het p.iard ; men vergeer dat hy een ezel_ is , 
dar hy alle de hoedanigheden heeft van zyne natuur, alle de gaven aan zyne loorE 
verknogt, en men denkt niet dan op de geflaltc en de hoedanigheden van het 
paard , ^die hem ontbreeken , en die hy niet moet hebben. * 
Ilyis uit dgn aart zo nederig, zo geduldig, zo bedaard, als het paard fier, 
driftig, onftuimig is; by lydt met ftandva(tigheid,_en miflehien met moed, de 
kaftydingen en Hagen ; hy is fober , zo wel ten opzigte der hoeveelheid als der 
hoedanigheid van ’t voedzel; hy vergenoegt zig met de hardfte, met de onaange- 
naamfte, groenten , die het paard en ander vee met verontwaardiging aanzien en 
hem overlaaten : hy is zeer kielch in ’t water, cn wil niet dan van het klaarfce 
drinken, uit ’oeeken die Iwm bekend zyn, hy drinkt zo raaatig als hy eet, 
en fieekt zyn neus niet in ’t water , uit vrees , zegt men , die hem de fchaduwe 
van zyne ooren baart (a). Gelyk men de moeite niet neemt van hem te rollen , 
zo rolt hy zig dikwüs in het gras', in de diftek, in de heide, en zonder zig te be- 
kommeren o'^r de laften, die men hem te draagen geeft, legt hy zig, om zig te 
rollen , neder, zo dikwüs hy-kan, en Ichynt daardoor aan zyn meelter de weinige 
zorg te vcrwyten , die deze voor hem draagt ; wanthy wentelt zig niet, gelyk het 
paard, in het llyk en liet water, hy vreelt zelfs zyne pooten nat te maaken, en 
•Taat int zvnen weg om het flyk te vemiyden; ook heeft hy drooger en ziiivercr 
beenen dan liet paard; hy is vatbaar voor opvoeding, en men heeft ’er gezien, 
. die geoetfend genoeg waren om hen als iets wonderlyks te laaten bekyken (*). 
In zyne cerfte jeugd is hy vrolyk en zelfs aartig, hy heeft eene zekere Ingtig- 
heid en bevalligheid , maar ouder wordende verliefc hy welhaafc, ’t zy door den 
cuderdom, ’tzy door de flegte behandeling, die hy ontmoet, zyne vrolykheid, 
en wordt traag, ongehoorzaam, en koppig; hy is niet driftig dan voor het ver- 
maak der koppeling, in zo verre, dat niets hem wederhonden kan, en dat men 
’er gezien heeft, die zig derwyze afinatteden en uitputteden, dat zy eenige oo* 
genblikken cfaarna fiierven ; en gelyk hy met eene foort van woede bemint, zo 
heeft hy ook de fterkfte verknogtheid voor zyn kroolf: Plinius verzekert ons, 
dat wanneer men de moeder haar jong ontneemt, zy dwars door de vlammen heen 
fireeft om zig weder by het zelve’te voegen; hy heeft ook geneegenheid 
. Ca) Zie Cardak. de Subtilitate, Lib. X. 
,{b) Zie Aldrovakdus, ds Quadntp. foUped. Lib. I. pag. 308. 
