DE N A T U U R L y K E H t S T O R I E, 
de Barbaryfche paarden alleen hen agterhaalen kunnen : wanneer zy een menfcli 
zien, geeven zy eenfchreeuw, fchoppen agter uit, en vlugten niet, dan als men 
hen nadert: men vangt hen in flrikken, en Iaat hen in touwen venvarren;zygaaa 
met troepen weiden en drinken, en men eet derzelver vleefch: daar waren ook, 
ten tyde van Marmol, wien ik heb aangetrokken, wilde ezels op het eiland Sar- 
dinië, maar kleiner dan die van Afrika; en Pietro della Valle zegt («), een 
wilden ezel te Ba flora gezien te hebben, deszelfs gedaante was niet verfchillende 
van die der tamme ezels, hy hadt alleenlyk eene helderer kleur, en van ’t hoofd 
tot den (taart, eene flrecp van blond hair, hy was ook veel leevendiger en vaardi- 
ger in 'tloopen dan de gewoone ezels. Olearius (V) zegt, „ dat de Koning van 
Perfie hem op zekeren . dag met zig naar een klein gebouw geleidde, dat de ge- 
daante van een toneel hadt, en alwaar hy hem eeironthaal van fruiten en konfi- 
muren gaf; dat men, na dit onthaal, twee-en-dertig wilde ezels inleidda, waar- 
„ op de Koning eenige fnaphaanfehooten en pylen loflede , en vervolgens den Af-. 
„ gezanten, en den Grooten van zyn hof, vryheid gaf om daar insgelyks op te. 
„ fchieten; dat het geen klein vermaak was die ezels zomtj''ds met tien cn meer- 
„ pylen belaaden te zien , waar mede zy de anderen belemmerden en kwetften , als- 
„ zy zig onder dezelve vermengden , zodat zy allen malkanderen begonden te by- 
„ ten, en op eene zonderlinge wyze te flaan en te (choppen; en dat men hen,, 
„ nadat zy alle afgeraaakc, en op een ry voor den Koning nedergelegd , waren, 
„ naar Hifpahan in des Konings keuken bragr, dewyl de Perfiaanen zo veelfmaak: 
., inliet vleefch dezer dieren vinden, dat zy daar een l])reekwoord van gemaakt 
,, hebben, enz”. Maar het is niet waarfchynlyk , dat die twee en-dertig wilde ezels, 
allen in de boffehen g,evangen waren, en het waren waarfchynlyk ezels, die men 
in groote parken onderhielde, ora.het vermaak te hebben van hen op de gemelde 
wyze te doodeti en te eeicn.. 
Men heeft geene ezels in Amerika gevonden, even weinig als paarden , fchooir 
de Ingtsgefleldheid, inzonderheid die van Zuid- Amerika, zogoed voor hun ge- 
Ichikt is alseenig ander klimaat. Die, welken de Spanjaarden uit Europa der waards 
hebben overgebragt, zyn daar zeer vermenigvuldigd, en men vindt ’er (c) op 
versheiden plaatfen wilde ezels, die met troepen gaan, en welken men in ftrikken 
vangt even als de wilde paarden. 
De ezel brengt met eene merne groote muilezels voort; van de ezelin met een 
liengfl komen integendeel niet dan kleine muilezels, die in vericheiden opzigten 
van de eerden verlchillen , maar wy zullen over de teeling der muilezels , der ju 
mars, enz, afzondcrlyk handelen, en wy zullen de Hiilorie van den ezel beflui- 
ten/neteen berigt van deszdfs eigenfcLappeu, en van.dc gebruiken , waar toe wy 
hem bezigen. 
Gdyk de wilde ezels in deze klimaaten onbekend zyn , zo kunnen wy niet zeggen ^ 
of hun vleefch inderdaad goed zy om te eeten 'i maar zeker is het , dat het vleefch 
der tamraeothuis-ezels zeer (legt, enOegter, harder, fraaakcloozer, en onaangenaa- 
mer is dan dat van het paard ;GALENüs(r/) zege zelfs, dat het een verderfelykvoed- 
(n) Zie les Vc^agés ih Pirtro dell.a Zam, Vlll: pag. 
(t) Zie Ie Foyage d’Aüam Olearius., Paris 1656. Tom. L pag. 511. 
^^‘‘isoomVöytge. aüX.iüei'deVAtneriqü-’f.Vm^ 172a. Tom, II. pag. 
Uj Zie Galemus ik ..■iument. facult, Lib, Ui. ' 
J 
