ï^8 DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
beschrtfing van een ezel. 
den eerften opflag van het oog, kan men den ezel ligtelyk van het paard 
P g ondcrlcheiden, _meri verwart deze dieren nooit met elkanderen, al zag 
twee juift van dezelfde grootte en kleur; wanneer men onder- 
tuilchen de verfchillende uiterlyke deelen van het lighaam van den ezel 
afzonderlyk belchotnvt en dezelve met die van het paard vergelykt, vindt men in 
de meefte dezer deelen zo veele overeenkomften en eene zo volmaakte gelykenis 
dat men verwonderd ftaat, dat hun geheel duidclyk verfchillend Ichynt van het 
geheel van een paard: en dus ook, indien men het lighaam van eenen ezel opent, 
zyne ingewanden ontvouwt en zyn geraamte bloot maakt, gelooft men alle de in- 
wendige deelen van een paard te zien ; indien men deze twee dieren niet dan van 
binnen ziet, hoe meer men dezelve belc houwt en met elkander vergelykt, hoe 
meer men geneigd is om dezelve voor onderwerpen van dezelfde foert te neemen, 
en zelfs de verfc billen welke tulTchen eenige uiterlyke deelen gevonden worden, 
zouden niets bewyzen dat hiermede drydigwas, want de foortelyke kenmerken, 
welke men gemeenlyk aan den ezel toefchryft , en die daar in beftaan , dat hy kleiner 
is, de oorcn en ftaartjanger heeft, en demaanen korter dan het paard, en dat de 
itaart alleen aan het eind hairen heeft, zyn geene wezendlyke kenmerken, dewyl 
wy alle deze veclchillen in eenen veel hoogeren trap by andere eeflagten van dieren 
vinden. 
Daar is zo veel ongelykheid niet tuflchen de grootte van de grootfte paarden 
€n dc klcitiftc c2cis ^ als ciillchcn dis Vcin ssn dog cn een kleinen dcenichcn houd j 
de ooren van een wolfhond zyn korrerin vergelyki'ng van die van den dashond; daar- 
enboven zyn de ooren van den wolfhond regt, en die van den dashond hangen, 
een verlchil dat men tuilchen het paard en den ezel niet vindt; het leeuwtje en 
het Ijiaaulchc hondje hebben de hairen aan den hals zo lang, en de windhond en de 
deen hebben dezelve zo kort, dat deze ongelykheid veel grooter is dan die van 
de maanen van den ezel en van het paard ; is daar ook niet een veel grooter ver- 
fchil tuflchen de ftaarten der honden, dan tuflTchen den Haart van het paard en den 
ezel, wanneer men dit deel belchouwt, tenopzigte van deszeift rigting, kromte 
en hairen? eindclyk gelykt het paard niet meer naar den ezel voor het uiterlyke, 
dan de turkfche hond naarden krulhond gelykt, of de dashond naar den windhond? 
De ezd dekt de merrie, en het paard de ezelin: en daar is zo veel overeen- 
komfl: tuilchen de deelen der voortteeling dezer dieren, dat het niet te verwonde- 
ren is dat hunne vermengingen vrugtbaar zyn , maar in het voorbrengzcl is een 
wezendlyk verlchil; de muilezels gelyken volkomen noch naar de paarden, noch 
naar de ezels, v\yl zy niet weder kunnen voortteclen, gclyk de honden, die uit 
oe^vermengiiig van verjeheiden loorten voortkomen, op welk eene wyzemen hen 
ooic paart, en zelfs wanneer men do uiterHen famenbrengt, door de grootllenmet 
de kleinilen te doen paaren; daar is dus eene volkomcner ovefeenkomfl: tuilchen 
de meelt yerfchiiiende honden dan tulTchen het paard en den ezel, zelfs dan tuflchen 
die, \reike ton opzigte der grootte en alle de Jighaamsdeeien het belt uitgekoozen 
