ioS DE NATUURLYKE HISTORIE^ 
Icwab de eerfte infnyding injzomraige individus met de middelfte famenliep, door 
eene andere, welke den rand der kwab intweelaagen verdeelt j dit ingewand liadt 
een voet en drie duimen in zyne grootfte uitgeftrektheid, die van de regter kwab 
was negen duimen en een half van boven naar ouder, de linker kwab was agt 
duimen lang, enz: de lever woog drie ponden twee oneen en een half j daar was 
geen galblaas , maar de leverbuis was zeer dik gelyk in het paard. 
Ik vond in de maand van april in de lever van eene ezelin platte zeer dunne wor- 
men, die zagt waren, en van eene byzondere gedaante , zy waren ten getale van 
twaalf of veertien, byna alle van dezelfde grootte, en in verfcheiden plaatfèn der 
galbnizen verftrooid ; wanneer zy in ruft waren maakten zy een eyrond , dat om- 
trent negen lynen lang en zes lynen breed was , gelyk men (Pl. XII) zien kan , al- 
waar een van deze wormen in natuurlyke grootte afgebeeld is in 2, van 
boven te zien, en in fig. 3, van onder; het midden van de hovende en onder- 
lle oppervlakte is effen, maar de randen zyn gegolfd, byna als een kalfs zwe- 
zerik; het voorfte fchynt aan wederzyden uitgeliieeden en in het midden ein- 
digende, door een foort van een langwerpig hoofdje CX,/ig. 2, 3), dit hoofd is 
eene lyn lang, en fchynt aan het uiterfte , wat vanonder, met een gaatje doorboord 
daar is een andere kleine opening die rond is (C), waar van de ran- 
den wat verheven' en aan de onderfte oppervlakte van den worm by het begin van 
het hoofd geplaatft zyn, deze oppervlakte is witagtig in het midden, dat omringd 
is met eene rand van eene lyn breed, zynde vuilwit of bleekbruin van kleur; de 
bovenfte oppervlakte Cfis- 2)» is gelyk aan de onderfte wat de kleur aangaat, maar 
men ziet ’er bovendien zwartagtige takmaakingen, die van het hoofd tot aan het 
uiterfte van den worm liepen; deze takmaakingen zyn niet altyd zigtbaar,noch 
gelykeiien elkander in de verdeeling der takken ; men ziet nog agter het gat (C, 
fis- 3) op de onderfte oppervlakte, kleine witte vaatjes, die in elkander geward 
zyn, en die ook op de andere zyde (y%. 2) te zien zyn terzelfder plaatfe; de- 
ze wormen kunnen zig niet bevveegen , noch voortgaan , dan al fleepende, zy ftrek- 
ken het voorfte deel van hun lighaam uit, en door deze beweeging verlengen zy 
zig, zodat zy een duim lang worden, maar teffens worden zy zo fmal, dat zy 
maat drie lynen aan de breedtte plaats hebben , zie fig, 4 , alwaar een van deze 
wormen in zyne natuurlyke grootte van boven te zien is, en 5, van onder; 
daarna trekken zy fchidyk het agterdeel van hun lighaam naar voren , en doof 
deze tweede beweeging veranderen zy geheel van plaats, en toonen dezelfde ron- 
de gedaante, die zy voer hunne beweeging hadden. 
Deze wormen gelykch volkomen naar die, welke men in de Ichaapenlever vindt, 
en welke men botjes noemt, ik heb geen onderfcheid kunnen vinden tiiffchen de 
eene cn de andere in de vergelyking , welke ik van dezelve maakte; men verhaalt 
in het Journal des Savam (a) , d:it de flagers opgemerkt hadden, dat men de- 
ze wormtn niet vindt, dan in de lever van zieke fchaapen, die eene foort \ftin 
gUdkrull Q>) gegeeien hadden , en dat de wormen naarde bladen van dat kruid ge- 
leeken: mcu zoude hunne gedaante by de bladen van verfcheide andere planten 
kunnen vergclyken ; ik weet niet of het glidkruid de fchaapen ziek maakt; maar 
(0) Lyt:i\êe iffiS. pag. 67. 
(^i/) Sideriiis GkÈra 
